Zdrada Złamanego Zespołu Maríi

Nigdy nie myślałem, że moje ciasne loft artysty w sercu Miasta Meksyk stanie się schronieniem dla Maríi González, wolnego ducha tancerki, której każdy ruch oczarowywał tłumy i łamał serca. Powietrze było gęste od zapachu świeżej farby i kadzidła, płótna opierały się o odsłonięte ceglane ściany, porozrzucane szkicowniki pełne jej pełnych gracji kształtów, które uchwyciłem na tajnych sesjach. Deszcz bębnił o wysokie okna wychodzące na tętniące życiem ulice poniżej, rzucając migoczące cienie tańczące jak jej występy z zespołem. Wtargnęła przez drzwi tego wieczoru, jej długie faliste ciemnobrązowe włosy wilgotne i potargane, oliwkowa skóra zarumieniona od biegu, ciemnobrązowe oczy szeroko otwarte w mieszance wściekłości i desperacji. „Rafa, ukryj mnie”, sapnęła, trzaskając drzwiami za sobą, jej smukła 5'6" sylwetka drżąca w prostym czarnym topie na ramiączkach i dżinsach opinających jej atletyczne krągłości, średnie piersi unoszące się i opadające z każdym oddechem. Zdrada zespołu uderzyła mocno – Isabella, jej najbliższa powierniczka, wyciekła ich święte sekrety rytuałów do obcych za szybką kasę, rozbijając grupę, którą Diego Ruiz prowadził żelazną kontrolą. María, zawsze poszukiwaczka przygód, uciekła tu po konfrontacji z Isabellą, jej lojalność wobec zespołu chwiejna jak płomień na wietrze. Przyciągnąłem ją w ramiona, czując ciepło jej ciała przy moim, jej owalna twarz wtulona w moją klatkę. Loft wydał się mniejszy, bardziej intymny, naładowany niewypowiedzianymi pragnieniami, wokół których tańczyliśmy miesiącami. Serce waliło mi jak młot, gdy gładziłem jej włosy, szepcząc zapewnienia, podczas gdy mój umysł pędził z możliwościami. To nie było tylko ukrywanie; to iskra czegoś lekkomyślnego, mściwego. Jej zapach – jaśmin i pot – wypełnił moje zmysły, budząc wspomnienia ukradkowych spojrzeń podczas jej prób. Na zewnątrz zagrzmiało, odzwierciedlając burzę w niej. Odsunęła się lekko, jej usta rozchylone, jakby chciała wyznać więcej, ale zamiast tego jej palce zatrzymały się na mojej koszuli, oczy złączone z moimi w spojrzeniu obiecującym więcej niż bezpieczeństwo. Noc ciągnęła się przed...