Przybycie Amelii do Tangled Vines

Słońce zniżało się nad pagórkowatymi wzgórzami Toskanii, rzucając złoty blask na winnicę Tangled Vines, mój dom od ponad dekady. Stałem na skraju żwirowej ścieżki, ocierając pot z czoła, gdy elegancki czarny samochód wił się w górę od głównej drogi. Amelia Davis, nowa właścicielka. Nagła śmierć jej ojca wrzuciła ten rozległy majątek w jej ręce, a szepty wśród personelu malowały ją jako laskę z miasta, pełną gracji, ale nieobytą z surową ziemią kraju wina. Ja, Marcus Hale, byłem majstrem tu odkąd jej ojciec zatrudnił mnie prosto ze szkoły winiarskiej w Kalifornii — lojalny, zaufany, ten, który znał każdą beczkę, każdą winorośl, każdą tajemnicę ziemi. Gdy samochód podjechał, wysiadła, a czas jakby zwolnił. W wieku 23 lat Amelia była wizją wystudiowanej elegancji: długie faliste brązowe włosy łapiące późne światło, zielone oczy ostre i oceniające, jasna skóra lśniąca na tle prostej białej bluzki i obcisłych dżinsów opinających jej smukłą sylwetkę 5'6". Średnie cycki delikatnie naciskały na materiał, owalna twarz pełna determinacji. Nosiła się z gracją kogoś, kto pasuje do sal konferencyjnych, nie brudu pod paznokciami. Ale w jej spojrzeniu mignęło coś — niepewność pod tą pozą — gdy wyciągnęła rękę. „Marcus, jak mniemam? Ojciec wysoko o tobie mówił.” Jej głos był gładki, amerykański akcent pełen pewności, ale jej dotyk trwał o sekundę za długo, ciepły i miękki. Od razu to poczułem, ten iskrę. Personel winnicy kręcił się, rozładowując jej bagaże, ale moje oczy nie schodziły z niej. To miejsce było splątane nie tylko winoroślami — długi, rywale, tajemnice, których jej ojciec nigdy nie ujawnił. Gdy zaproponowałem, że pokażę jej teren, prowadząc do starej kamiennej piwnicy, nie mogłem pozbyć się uczucia, że jej przybycie wywróci wszystko do góry nogami, w tym moją starannie zbudowaną kontrolę. Powietrze brzęczało zapachem dojrzewających winogron i starego dębu, i w tamtej chwili zastanawiałem się, czy oswoi dziki puls tej...