Pozowana Odsłona Clary w Przerwie

Ryk tłumu echem odbijał się od szklanych ścian luksusowej loży, grzmiąca fala, która subtelnie wibrowała w powietrzu, przypominając mi o ogromnym stadionie pulsującym życiem tuż za naszą prywatną oazą. Ale tu na górze, wyniesieni ponad chaosem, byliśmy tylko Clara i ja, świat kurczący się do intymnej przestrzeni między nami, naładowanej niewypowiedzianymi obietnicami. Stała wyprostowana w swoim cheerleaderskim uniformie, materiał przylegał do jej wysokiej, smukłej sylwetki jak druga skóra, popielato-blond włosy opadały prosto jak jedwabny welon, łapiąc miękkie światło wpuszczonych lamp loży, lśniąc niemal eterycznym blaskiem. Te niebieskie oczy wpiły się w moje z wyzwaniem, którego nie mogłem zignorować, przenikliwe i śmiało, przyciągając mnie magnetyczną siłą, przez którą serce zadrgało mi w piersi. Widziałem delikatny rumieniec pełzający w górę jej bladej szyi, zdradzający spokojną elegancję, którą prezentowała, i zastanawiałem się, czy ona też czuje to samo elektryczne brzęczenie w powietrzu co ja, napięcie nawijające się ciasno jak sprężyna gotowa pęknąć. Przerwa dała nam ten skradziony moment, krótką przerwę od szaleństwa meczu, a zegar tykał bezlitośnie w tyle mojej głowy, poganiając, żebym chwycił go, zanim druga połowa wessie nas z powrotem w obowiązki. Kiedy podszedłem bliżej, puszysty dywan tłumił moje kroki, wciągnąłem delikatne kwiatowe nuty jej perfum zmieszane ze świeżym zapachem jej skóry, ogrzanej wysiłkiem pierwszej połowy. Śledząc elegancką linię jej ramienia, palce sunęły po gładkim cieple pod rękawem uniformu, czując subtelny dreszcz przebiegający przez jej mięsień, milczące przyznanie się do świadomości, gotowości. Jej oddech złapał się na moment, miękki zryw, który posłał dreszcz w dół mojego kręgosłupa, i w tej chwili wiedziałem, że jest gotowa na odsłonięcie – nie tylko jej ciała, z jego pełnymi gracji krzywiznami i smukłą siłą wyćwiczoną latami tańca i cheerów, ale ukrytego pod tą wytworną fasadą sekretnego ognia, dzikiej iskry, która skłoniła mnie do wybrania jej z drużyny w pierwszej kolejności. Mój puls przyspieszył na myśl...