Pierwszy Nabożny Dotyk Clary

Para wisiała ciężko w powietrzu, otulając nas jak sekret, który wszyscy dzieliliśmy, ale nikt nie śmiał nazwać. Szatnia pulsowała znajomą wilgocią przedmeczową, ostry zapach chloru mieszał się z ziemistym zapachem podniecenia, każdy oddech wciągał mnie głębiej w naładowaną atmosferę. Clara stała na skraju zbiegowiska, jej popielate blond włosy związane w elegancki kucyk, który nawet tu, w sercu szatni, wyglądał na bezwysiłkowy. Nie mogłem oderwać wzroku od niej, mój spojrzenie zatrzymywało się na tym, jak wilgotne pasma przylegały do jej szyi, obramowując delikatny łuk jej szczęki. W wieku dziewiętnastu lat nosiła się z gracją kogoś dwa razy starszego – wysoka i smukła, jej jasna skóra delikatnie lśniła pod jarzeniowymi światłami, niebieskie oczy ostre i skupione. Była niewypowiedzianym kotwicą drużyny, tą, której obecność stabilizowała nas wszystkich przed gwizdkiem, jej spokojna postawa kontrastowała z frenetyczną energią brzęczącą wokół nas. Ale tej nocy coś zmieniło się w jej spojrzeniu, gdy spotkało moje. Zamigotało, subtelne jak oddech, ale uderzyło we mnie jak prąd, posyłając wstrząs prosto przez mój rdzeń, budząc głód, który pogrzebałem pod warstwami dyscypliny i lojalności wobec drużyny. Nasz trener mamrotał o strategii, pracy nogami, przewadze mentalnej, jego słowa to monotonny rytm, który ledwo do mnie docierał, ale mój umysł był gdzie indziej, śledząc linię jej szyi, gdzie pojedyncza kropla potu sunęła ścieżką w dół do kołnierza jej obcisłej koszulki drużynowej. Wyobrażałem sobie, jak podążam za nią ustami, smakując słoność jej podniecenia, czując szybkie łomotanie jej pulsu pod moim językiem, sposób, w jaki jej ciało mogłoby ulec tej intymnej inwazji. Alkowa za nami kusiła, zacieniona wnęka zawalona ręcznikami i zapomnianym sprzętem, obiecująca prywatność o krok stąd, jej przyciemniona głębia wołała jak szept syreny pośród zgiełku. Gdy zbiegowisko zacieśniało się, nasze ramiona otarły się – przypadkowo, jak byśmy twierdzili – a jej zapach, czysty i lekko kwiatowy, przeciął chlorową mgłę, upijając mnie, budząc wspomnienia...