Poddanie Hany w Penthouse'owym Targu

Drzwi windy rozsunęły się, odsłaniając Hanę Watanabe, jej czerwona sukienka opinała każdy krąg jak szept kochanka. Te ciemnobrązowe oczy wpiły się w moje, obiecując więcej niż interesy. W moim penthouse'ie, gdy światła miasta migały poniżej, zaoferowała eliksir – słodki, odurzający. Wiedziałem wtedy, że ta kontra na fuzję to nie tylko cyfry; to poddanie się, surowe i nieuniknione. Prywatna winda zahuczała i zatrzymała się, a tam była ona – Hana Watanabe, wchodząc do mojego penthouse'u, jakby skyline był jej własnością. Miasto rozciągało się bez końca poniżej nas przez okna od podłogi do sufitu, neonowy puls Tokio odbijał przyspieszone bicie w mojej klatce. Miała na sobie tę czerwoną jedwabną sukienkę ze speakeasy, która przylegała do jej szczupłej, drobnej sylwetki, sugerując porcelanowo jasną skórę pod spodem. Jej długie, proste, warstwowe czarne włosy z odważnymi czerwonymi pasemkami kołysały się, gdy się poruszała, oprawiając twarz tak, że jej ciemnobrązowe oczy wydawały się jeszcze bardziej przenikliwe. "Daichi Mori", powiedziała, jej głos jak jedwabna nić ciągnąca mnie bliżej. "Dzięki, że przyjąłeś mnie tak nagle". Wskazałem skórzaną sofę z widokiem, nalewając nam sake z wózka barowego. Usiadła z gracją, krzyżując nogi, brzeg sukienki podciągnął się akurat tyle, by drażnić bez odsłaniania. Rozmawialiśmy o fuzjach – agresywnej zagrywce Kenjiego, by połknąć przyszłość jej firmy. Pochyliła się, jej biust 32B subtelnie podkreślony dekoltem sukienki, wyjaśniając, jak moja inwestycja może to zablokować. Ale w jej spojrzeniu było coś jeszcze, błysk tajemnicy, eleganckiej pokusy, która prześladowała mnie od speakeasy. Czułem, jak to narasta, napięcie jak statyczne powietrze przed burzą. Sięgnęła do torebki, wyciągając małą fiolkę z bursztynowym płynem. "Eliksir", mruknęła, jej usta wygięły się w uśmiech. "Rodzinny przepis. Rozluźnia umysł na czystsze interesy". Odkręciła korek, kropla spadła do jej sake, potem podała mi. Zapach był odurzający – jaśmin i coś ciemniejszego, pierwotnego. Gdy pociągnąłem łyk, ciepło rozlało się po mnie, jej oczy...