Napięcie Clary w biurze dyrygenta

Patrzyłem, jak Clara Weber stoi przy oknie mojego biura, jej sylwetka obramowana pustą salą koncertową poniżej, skrzypce podciągnięte pod brodę jak sekret, który zaraz wyszepta. Ogromna pustka hali rozciągała się jak morze zacienionych aksamitnych foteli, cicha i wyczekująca, odzwierciedlająca cichą burzę, która we mnie szalała. Przyćmione światło łapało popielate blond pasma jej długich, prostych i gładkich włosów, opadających jak kurtyna na jedno ramię, każde pasmo lśniące słabo, jakby obsypane złotym pyłem z lamp scenicznych z dawnych prób. Prawie słyszałem w głowie echo jej gry, te precyzyjne, nawiedzone nuty, które prześladowały moje myśli długo po tym, jak wyszła z sali prób. Mając dziewiętnaście lat, nosiła się z gracją kogoś dwa razy starszego – wyrafinowana, elegancka, jej wysoka i smukła sylwetka ubrana w przylegający czarny golf i ołówkową spódnicę, która opinała jej wąską talię, a jasna blada skóra lśniła miękko w świetle lampy. Tkanina jej ubrań szeptała o jej skórę przy każdym subtelnym ruchu, podkreślając pełne wdzięku linie ciała, od delikatnego wybrzuszenia bioder po eleganckie zwężenie nóg. Jej niebieskie oczy zerknęły na moje, niosąc wyzwanie, iskrę, która sprawiała, że powietrze między nami brzęczało niewypowiedzianą elektrycznością, wibracją rezonującą głęboko w mojej klatce, jak najniższa struna jej skrzypiec szarpnięta tylko dla mnie. Tańczyliśmy wokół tego od tygodni – próby, które trwały za długo, spojrzenia mówiące więcej niż słowa, chwile, gdy nasze oczy spotykały się nad partyturą i trzymały, obiecując symfonie jeszcze niegrane. Pamiętałem jedną wieczorną szczególnie, sposób, w jaki jej smyczek drżał lekko podczas trudnego fragmentu, nie z nerwów, ale z gorąca mojego spojrzenia na niej, i jak się zarumieniła, ta jasna blada skóra przybierająca delikatny róż pod moją uwagą. Dziś wieczorem, gdy zamknąłem za nami drzwi, odcinając świat, kliknięcie zasuwki odbiło się echem jak ostatnia kreska preludium, zamykając nas w tej intymnej przestrzeni pachnącej starym drewnem, wypolerowaną mosiężną i słabym, żywiczny zapachem jej...