Zazdrosne Niebo Gai w Splątaniu

Stałem na skraju apartamentu penthouse'owego, panoramiczne okna obramowały lśniący skyline miasta poniżej jak morze zazdrosnych gwiazd. Powietrze gęstniało od napięcia, takiego, co dudni w żyłach przed burzą. Gaia Conti, ta upajająca włoska petarda, chodziła po pokoju z długimi ciemnobrązowymi włosami spiętymi w elegancki francuski warkocz, który kołysał się na jej atletycznej, szczupłej sylwetce. W wieku 22 lat była wizją – 5'6" oliwkowej skóry pełnej pewności siebie, zielone oczy błyskające namiętnością, owalna twarz z determinacją. Jej średnie piersi unosiły i opadały z każdym oddechem pod jedwabną bluzką, która przylegała akurat tyle, by sugerować krągłości pod spodem. Victor Hale – to ja – patrzyłem na nią, puls przyspieszał. Przylecieliśmy z różnych stron świata, ona jako stewardesa, ja jako menedżer linii lotniczych, który nie mógł jej puścić. Ale tej nocy nie byliśmy sami. Lena Voss, ta zmysłowa niemiecka stewardesa z ostrymi rysami i drapieżnym uśmiechem, rozciągnęła się na pluszowej sofie sekcyjnej, jej oczy przyklejone do Gai jak gdyby już ją posiadała. I kapitan Rhys Donovan, szeroki w ramionach irlandzki pilot z diabelskim uśmieszkiem, popijał whiskey przy lustrzanych ścianach, które odbijały każdy kąt, mnożąc napięcie w nieskończoność. Apartament był wcieleniem przepychu: marmurowe podłogi chłodne pod stopami, ogromne łóżko king-size dominujące środek z satynowymi prześcieradłami błagającymi o pomięcie, szampan chłodzący się w wiadrze, światła miasta rzucające eteryczne blaski na wszystko. Gaia przestała chodzić, jej przyjazna natura pękała pod ciężarem naszych spojrzeń. „Myślicie, że możecie po prostu żądać kawałków mnie?” – powiedziała, głosem pełnym tej namiętnej krawędzi, pewnym, ale drżącym. Poczułem falę zaborczości – zazdrosne niebo naprawdę, gdzie piloci i załoga walczą o tę samą syrenę. Rhys zachichotał nisko, usta Leny wygięły się złośliwie. Powietrze trzeszczało; ta trójka przeradzająca się w voyeurystyczne splątanie miała przetestować jej poddanie, jej lęki przed utratą kontroli pośród naszych rywalizujących pragnień. Zrobiłem krok bliżej, lustrzane ściany odbijały moją intencję. Tej nocy...