Wyznanie Julii w Pradze Rozpala

Katedry w praskiej sali koncertowej brzęczały napięciem przed koncertem, wysoko nad pustymi krzesłami. Julia Schmidt, truskawkowo-blond wizja w obcisłej czerni, nachyliła się blisko podczas próby dźwięku, jej zielone oczy wpiły się w moje. "Lukas" – szepnęła, jej głos jak jedwabna nić wciągająca mnie, "muszę ci coś wyznać, zanim zapłoną światła". Jej eleganckie palce otarły się o moje ramię, rozniecając iskrę, która obiecywała spalić całą noc. Powietrze w praskiej sali koncertowej niosło znajomy zapach wypolerowanego drewna i echa z poprzednich prób. Byłem na katedrach, strojąc sprzęt dźwiękowy na trasę koncertową Julii Schmidt, kiedy wspięła się za mną, jej obcasy cicho stuknęły o metalową kratę. Była elegancją wcieloną – truskawkowo-blond włosy opadały prosto na ramiona, zielone oczy ostre i kuszące pod światłami roboczymi. W wieku 24 lat poruszała się z pewnością siebie kogoś, kto włada każdą sceną, jej smukła atletyczna sylwetka przecinała półmrok jak ostrze. "Lukas Novak, tak?" Jej głos owinął się wokół mojego imienia jak aksamit, odciągając uwagę od kabli. Skinąłem głową, ocierając pot z czoła. Wymienialiśmy profesjonalne skinienia wcześniej, ale tej nocy było inaczej. Ekipa wyszła wcześnie, zostawiając nas zawieszonych wysoko nad fosą orkiestrową, światła miasta migotały słabo przez wysokie okna. Oparła się o barierkę, jej obcisła czarna bluzka opinała ciało na tyle, by kusić oko. "Ten wisiorek" – powiedziała, dotykając delikatnego łańcuszka na szyi – "Elena dowiedziała się, co naprawdę znaczy. Oferta Marca... komplikuje wszystko". Jej słowa zawisły w powietrzu, przesiąknięte wrażliwością, której nie spodziewałem się po opanowanej performerce. Odłożyłem narzędzia, przyciągany surową nutą w jej tonie. Coś w sposobie, w jaki mi zaufała, tu na uboczu świata, obudziło głód, który tłumiłem pod warstwami profesjonalizmu. Jej jasna skóra delikatnie lśniła, zastanawiałem się, jakie sekrety kryją te zielone oczy. Wyznanie Julii wisiało między nami jak dym, gęstniejąc powietrze na tej wąskiej katedrze. Zrobiła krok bliżej, jej ciepło ciała przecinało chłodny...