Lekcja Julii w Wiedniu Wybucha

Deszczowe ulice Wiednia szeptały sekrety, gdy Julia Schmidt weszła do mojego mieszkania, jej truskawkowo-blond włosy łapały światło lampy jak Stradivarius pod blaskiem sceny. Te zielone oczy niosły wyzwanie, kreatywny głód, który odbijał mój własny. Nasza prywatna lekcja miała rozbić jej blokadę, ale od momentu, gdy jej palce dotknęły strun wiolonczeli, wiedziałem, że muzyka będzie naszym upadkiem – ciała splecione w crescendo, któremu żadne z nas nie mogło się oprzeć. Drzwi do mojego wiedeńskiego mieszkania kliknęły za Julią Schmidt, odcinając jesienną mżawkę, która trzymała się brukowanych kocich łbów na dole. Stała w przedpokoju, kropelki wody perliły się na jej czarnej sukience jak nuty na pięciolinii, jej włosy do ramion, truskawkowo-blond, gładkie i proste mimo pogody. Miała 24 lata i nosiła się z gracją kogoś dwa razy starszego – niemiecka wiolonczelistka, której rywalizacja z tą włoską zdzirą z Mediolanu wciąż huczała w kręgach klasycznych. Ale dziś wieczorem nie przyszła tu po rywalizację. Przyszła po mnie, Tomasa Hale'a, kompozytora, którego struny chciała opanować. Zdjąłem jej płaszcz, nasze palce otarły się akurat na tyle długo, by posłać iskrę w górę mojej ręki. „Julia” – powiedziałem niskim głosem w zacienionym korytarzu – „w mailu pisałaś o kreatywnej blokadzie. Co cię gryzie?” Uśmiechnęła się, ten elegancki łuk jej ust obiecywał głębie. Przesunęliśmy się do salonu, gdzie moje wielkie piano czekało jak niemy świadek, jej futerał na wiolonczelę stał obok. Przestrzeń była intymna – wysokie sufity, aksamitne zasłony, ogień trzaskający w kominku, który malował jej bladą skórę ciepłym złotem. Rozpakowała instrument z wprawioną gracją, jej smukła atletyczna sylwetka poruszała się jak melodia, której szukała. „To ten twój nowy utwór, Tomasie. Adagio – jest nieuchwytne. Czuję je tu” – przycisnęła dłoń do piersi, tuż nad wisiorkiem, który tam spoczywał, srebrny talizman, o którym słyszałem, że wspominała, coś z jej mediolańskich nocy, co dawało jej pociechę pośród chaosu. „Ale...