Rosnące stawki Katariny

Powietrze w Splicie brzęczało chaotyczną symfonią festiwalu – fale rozbijające się o promenadę, śmiech wylewający się z zatłoczonych straganów, zapach grillowanego ośmiornika mieszający się z solą morską i lekkim, dymnym aromatem peki pieczonej nad otwartym ogniem w pobliżu. Czułem słony smak na języku, wilgotny powiew unoszący się znad Adriatyku, niosący nuty sosny z odległych wzgórz. Katarina poruszała się przez to wszystko jak ucieleśniona syrena, jej jasnobrązowe fale łapiące światło latarni w lśniących kaskadach, które prosiły się o dotyk, niebiesko-zielone oczy błyszczące tym ciepłym, szczerym figlarnym blaskiem, któremu nie mogłem się oprzeć, figlarnym blaskiem, który zawsze wciągał mnie głębiej w jej orbitę. Za każdym razem, gdy się śmiała, było to jak słońce przebijające chmury, jej głos melodia zagłuszająca tamburice i akordeony brzdąkające w oddali. Trzymałem się blisko, ręka unosząca się nad jej dolną częścią pleców, prowadząc ją przez tłum, ciepło jej ciała promieniujące przez cienki materiał sukienki na lato, przyspieszające mój puls przy każdym przypadkowym muśnięciu. Spojrzała w górę na mnie, wargi wyginające się w półuśmiechu obiecującym sekrety, jej smukła sylwetka ocierająca się o moją akurat tyle, by przesłać mi gorąco, wstrząs, który osiadł nisko w brzuchu, budząc myśli, które musiałem stłumić pośród tłumu. „Luka, nie daj mi się zgubić”, drażniła się, jej chorwacki akcent owijający się wokół mojego imienia jak jedwab, miękki i intymny, przeciągający samogłoski w sposób, który ściskał mi klatkę piersiową. Ale w jej oczach widziałem prawdziwą prośbę – nie o ochronę przed tłumem, ale przed ogniem budującym się między nami, ogniem, który tlił się od naszego pierwszego spotkania, teraz grożącym rozgorzeniem pod bacznym okiem festiwalowych świateł. Jej jasna oliwkowa skóra lśniła subtelnym połyskiem, i zastanawiałem się, czy ona też to czuje, to magnetyczne przyciąganie, sposób, w jaki jej rosnąca sława dodawał krawędzi ryzyka każdemu spojrzeniu. Dziś wieczorem, pośród rozbawionego tłumu, te stawki wydawały się wyższe niż kiedykolwiek,...