Pułapka Wzroku Dewi w Studio

Wilgotne balijskie powietrze kleiło się do mojej skóry, kiedy podchodziłem do studia tanecznego w Ubud, serce waliło mi jak młot z mieszanki podniecenia i napięcia, które narastało od ostatniego streamu Dewi. Słaby rytm muzyki gamelan dolatywał z pobliska, mieszając się z gwarem turystów i ciężkim zapachem kwiatów frangipani w bryzie. Odtwarzałem w głowie jej reakcje na moje komentarze sto razy – te subtelne rumieńce, sposób, w jaki zerkała na czat, wiedząc dokładnie, jakie sekrety drażniłem. Nasze poprzednie spotkanie było jak pożar leśny, krótkie, ale palące, a teraz ten „collab” czuł się jak znów craśnięcie zapałką. Drzwi do studia tanecznego w Ubud zaskrzypiały, i tam była – Dewi, w obcisłym topie na ramiączkach i legginsach, które opinały jej szczupłą, wyrzeźbioną sylwetkę jak druga skóra. Tkanina naciągała się mocno na jej wąskiej talii i delikatnym łuku bioder, podkreślając każdą linię ciała tancerki, które pamiętałem pod palcami. Jej długie czarne włosy z przedziałem na bok i zasłoną grzywki oprawiały te głębokie brązowe oczy, które złapały moje z iskrą zrozumienia, wciągając mnie jak grawitacja. Fala gorąca przetoczyła się przeze mnie, wspomnienia jej westchnień i sposobu, w jaki jej ciało się poddawało, wróciły nieproszone. Uśmiechnęła się, ciepła i wesoła jak zawsze, ale pod spodem tliło się coś elektrycznego, puls wzniecony moimi komentarzami z jej ostatniego streamu. Widziałem to w lekkim rozchyleniu jej pełnych ust, w tym, jak klatka piersiowa unosiła się odrobinę szybciej, zdradzając spokojną fasadę. „Gotowy na nasz collab, Bayu?” zapytała, głos lekki i melodyjny, niosący tę zaraźliwą wesołość, która przyciągała tysiące na jej streamy, ale jej wzrok trzymał mnie w niewoli, obiecując ruchy, które zatrą granicę między tańcem a pożądaniem. Przełknąłem ślinę, gardło suche, wyobrażając sobie, jak te same oczy zmglą się później, jak jej wesoły śmiech zamieni się w jęki odbijające się w lustrzanej sali. Studio za nią kusiło, jego obietnica prywatności...