Odcinek 5

Patrzyłem, jak zielone oczy Amelii rozszerzają się w szoku, gdy ściskała dziennik, słowa ujawniające moją ukrytą przeszłość jako jej stalkera z LA w studio. Zaufanie rozbite, a jednak jej dłoń mocno chwyciła moją, ciągnąc mnie ku wspinaczce na wzgórze oświetlone księżycem do szczytu. Świt czaił się, obiecując surowe pojednanie pośród voyeurystycznych oczu — Lena i Marcus podążali cicho. Possessywny ogień płonął między nami, sekrety napędzały niepowstrzymaną wspinaczkę do splecionego szczęścia.

Chłód przedświtu gryzł moją skórę, gdy zbieraliśmy się u podstawy wzgórza, plecaki grupy ciężkie od niewypowiedzianych napięć. Amelia stała tam, jej smukła sylwetka 5'5" silwetowana na tle gasnących gwiazd, faliste brązowe włosy rozwiane przez bryzę. Cały wieczór była zdystansowana, przewracając strony tego cholernego dziennika, który Lena znalazła w moim plecaku — stron, które nabazgrałem lata temu w moich obsesyjnych dniach, gdy śledziłem jej sesje modelingowe w LA. Byłem Jax Harlan, facet, który czaił się w studiach, zapamiętując jej pełną gracji postawę, jej bladą skórę lśniącą pod światłami. Ale się zmieniłem, tak sobie wmawiałem.

Jej zielone oczy spotkały moje, owalna twarz blada od zdrady. „To ty? Ten wielbiciel, który nie dawał spokoju?” — szepnęła drżącym głosem. Lena i Marcus wymienili spojrzenia — ostre rysy Leny ciekawskie, szerokie ramiona Marcusa napięte. Kiwnąłem głową, serce waliło mi jak młot. „Tak, Amelio. Byłem obsesyjny. Ale teraz, widząc cię, to coś więcej. Pozwól mi to udowodnić.” Zgniotła dziennik, wsuwając go do kieszeni. Zamiast odejść w złości, chwyciła moją dłoń, paznokcie wbijając possessywnie. „Wchodź ze mną. Na szczyt. Koniec z ukrywaniem.”

Zaczęliśmy wspinaczkę stromą ścieżką, latarki tnące mgłę. Jej atletyczne kroki dorównywały moim, smukłe nogi pchały do przodu. Lena i Marcus szli w oddali, ich szepty ginęły w wietrze. Każdy krok wzmacniał przepaść między nami — i magnetyczne przyciąganie. Myślałem o jej dniach w LA, jak fantazjowałem o zawładnięciu jej gracją. Teraz rozbite zaufanie skręcało się w coś dzikszego. Widok ze szczytu obiecywał światło świtu, scenę dla pojednania. Puls mi przyspieszył; wybaczy mi, czy odepchnie na zawsze? Uścisk Amelii wzmocnił się, jej oddech przyspieszał ze wspinaczką, podsycając moją determinację, by zawładnąć każdym calem jej przebaczenia.

Na półmetku ścieżka zwęziła się, zmuszając nas bliżej. Amelia zatrzymała się, klatka piersiowa falująca, zdejmując spoconą koszulkę hikingową, odsłaniając koronkowy sportowy stanik opinający jej cycki 34B. Jej blada skóra lśniła od rosy, sutki lekko widoczne przez cienki materiał, stwardniałe od zimna. Nie mogłem oderwać wzroku — owalna twarz zarumieniona, zielone oczy wpiły się we mnie mieszanką wściekłości i pożądania. „Wtedy mnie podglądałeś” — powiedziała zdyszana, podchodząc bliżej, jej smukłe ciało ocierające się o moje. „Teraz dostaniesz prawdziwy pokaz.”

Lena i Marcus trzymali się z tyłu, cienie we mgle, ich obecność dreszczem podniecenia. Dłonie Amelii powędrowały po jej krągłościach, od wąskiej talii po biodra, drażniąc gumkę legginsów. Mój kutas drgnął, boląc od jej wyrafinowanej uwodzenia. Lekko wygięła się, faliste średnie włosy opadły na ramiona, szepcząc: „Udowodnij, że jesteś mój teraz, Jax.” Possessywność w jej głosie rozbiła moją powściągliwość; przyciągnąłem ją do siebie, czując jej miękkie cycki wciskające się w moją klatkę. Jej westchnienie było miękkie, zapraszające.

Pchnęliśmy dalej, ale powietrze zgęstniało od napięcia. Każde spojrzenie wstecz pokazywało zaciekawione spojrzenie Leny, Marcusa wiercącego się niespokojnie — voyeurzy naszego rozplątania. Skóra Amelii grzała się pod moimi sporadycznymi dotykami, jej język ciała krzyczał pojednaniem przez surową potrzebę. Szczyt się zbliżał, złote krawędzie świtu przebijały horyzont, obiecując odsłonięcie w każdym sensie.

Na szczycie pierwsze promienie świtu kąpały widok w różu i złocie, miasto rozciągało się poniżej jak odległe wspomnienie. Amelia wepchnęła mnie w głaz, zielone oczy płonęły. „Śledziłeś mnie, Jax. Teraz weź mnie tam, gdzie oni widzą.” Lena i Marcus weszli na grzbiet, zamarli na widok, oczy szeroko otwarte, ale nieruchomi — idealni voyeurzy. Szarpnąłem w dół jej legginsy, odsłaniając gładką, bladą cipkę, już lśniącą. Jęknęła cicho: „Mmm, tak”, nogi rozkładając szeroko, gdy uklęknąłem.

Mój język zanurzył się w jej fałdkach, smakując słodkie podniecenie, liżąc łechtaczkę gorączkowymi ruchami. Smukłe biodra Amelii podskakiwały, dłonie zaciskały się na moich włosach, faliste brązowe włosy smagały bryzę. „O Boże, Jax... głębiej” — sapnęła, ciało drżące. Zassałem jej nabrzmiałą łechtaczkę, palce wsuwając w ciasne gorąco, zaginając, by trafić w ten punkt. Jej jęki rosły w różnorodności — wysokie piski przechodzące w gardłowe stęki: „Ahh... kurwa, nie przestawaj.” Przyjemność budowała się falami; najpierw rozpadła się w orgazmie podczas tej uczty przedgrywki, soki zalewając mi usta, gdy krzyknęła, nogi trzęsąc się.

Nie skończyliśmy, wstałem, uwalniając pulsujący kutas. Uklękła na czworaka na skalistym gruncie, dupcia w górze, cipka kapiąca kusząco. Wbiłem się głęboko, jęcząc od jej aksamitnego uścisku. „Jesteś moja, Amelio” — warknąłem, waląc rytmicznie, dłonie chwytające wąską talię. Jej cycki 34B kołysały się przy każdym pchnięciu, blada skóra rumieniła się na różowo. Zmiana pozycji: pociągnąłem ją do siebie, jedna dłoń na gardle possessywnie, druga masująca łechtaczkę. „Twardziej... zrób mnie swoją” — błagała, jęki eskalowały — zdyszane „tak” mieszające się z ostrymi sapnięciami.

Ciche westchnienie Leny odbiło się echem, ciężki oddech Marcusa dołączył; ich spojrzenia podsycały ogień. Przewróciłem Amelię na plecy, nogi na moich barkach, wbijając się głębiej. Doznania przytłaczały — ścianki zaciskające się, śliskie gorąco ssące mnie. Wewnętrzny ogień szalał: lata obsesji kulminowały tu. Znowu doszła, krzycząc „Jax!”, ciało konwulsyjne, paznokcie drapiące mi plecy. Podążyłem za nią, pompując gorące nasienie w nią, rycząc wytrysk. Osunęliśmy się, dysząc, jej głowa na mojej klatce, zaufanie prowizorycznie sklejone w poświacie ekstazy.

Spoceni i wykończeni leżeliśmy spleceni, gdy świt w pełni rozbłysnął, złote światło pieszczące bladą skórę Amelii. Jej zielone oczy złagodniały, śledząc moją twarz. „Ten dziennik... przestraszył mnie, Jax. Ale tu na górze, z tobą we mnie, to jak przeznaczenie.” Pogładziłem jej faliste włosy, czując, jak jej cycki 34B unoszą się przy mnie. „Wtedy byłem zagubiony, obsesyjny z daleka. Teraz jesteś moją rzeczywistością.” Poszły miękkie pocałunki, czułe i długie.

Lena podeszła niepewnie, Marcus za nią, oboje zaczerwienieni od patrzenia. „To było... intensywne” — mruknęła Lena, oczy zatrzymujące się na nagiej od góry Amelii, stanik porzucony obok. Amelia uśmiechnęła się z gracją, bez wstydu. „Dołączcie do widoku?” Rozmowa popłynęła — surowe wyznania, śmiech rozładowujący voyeurystyczne napięcie. Marcus kiwnął aprobująco. Dłoń Amelii possessywnie ścisnęła moją, szepcząc: „To zmienia wszystko.”

Słońce wspinało się wyżej, grzejąc skórę. Jej smukłe ciało wtuliło się bliżej, romantyczna przerwa przed ponownym głodem. Zaufanie odbudowane w szeptach, possessywna więź pogłębiająca się pośród cichej akceptacji grupy.

Pożądanie rozgorzało szybko. Amelia osiadła na mnie okrakiem, zielone oczy dzikie. „Jeszcze raz, Jax. Pokaż im naszą possessywność.” Lena i Marcus usiedli na pobliskich skałach, zahipnotyzowani. Naprowadziła mojego kutasa do swojej przemoczonej szparki, opadając powoli, jęcząc: „Ohhh... taki pełny.” Jej smukłe biodra kręciły kółka, cipka rytmicznie zaciskająca się, cycki 34B podskakujące kusząco. Chwyciłem jej dupę, wbijając się w górę, doznania elektryczne — ciasne gorąco, śliskie ścianki pulsujące.

Przedgrywka płynnie przeszła; pochyliła się, oferując cycki moim ustom. Zassałem sutek mocno, zęby muskając, wywołując różnorodne jęki — „Mmmph... tak, gryź”, zdyszane i desperackie. Jej tempo przyspieszyło, jeżdżąc ciężej, łechtaczka ocierająca się o moją podstawę. Orgazm trafił ją w trakcie jazdy, ciało dygoczące: „Kurwa, Jax... dochodzę!” Soki trysnęły lekko, mocząc nas. Niewzruszeni, zmieniła na odwrotną kowbojkę, pośladki rozchylone, dając voyeurom pełny widok. Klepnąłem lekko jej bladą skórę, patrząc, jak rumieni się, waląc w górę.

„Więcej... zawładnij mną” — zażądała ochrypłym głosem. Wewnętrzne myśli pędziły: ta pełna gracji modelka, kiedyś odległa fantazja, teraz wijąca się possessywnie. Zmiana pozycji: wstałem, podnosząc ją bez wysiłku, nogi owijały mi talię. Przy głazie przebiłem ją głęboko, grawitacja wspomagająca brutalne pchnięcia. Jej paznokcie wbijały się, jęki szczytowe — ostre sapnięcia, długie „ahh”. Szept Leny, jęk Marcusa podsycały nas. Kulminacja rosła; Amelia doszła jeszcze trzy razy falami, ścianki szaleńczo spazmujące.

W końcu obróciłem ją, pochylając nad skałą, wchodząc od tyłu. Dłonie we włosach, ciągnąc lekko, rżnąłem bezlitośnie. „Moja na zawsze” — prychnąłem. Krzyknęła wytrysk, cipka wysysająca każdą kroplę, gdy eksplodowałem w niej, gorące strumienie ją wypełniające. Osunięcie nastąpiło, ciała drżące, poświata głęboka — zaufanie wykute w dzielonej ekstazie, oczy voyeurów wypalające wspomnienie.

Gdy słońce osiągnęło zenit, ubieraliśmy się leniwie, gracja Amelii wracała, czerwona wstążka z jej plecaka powiewająca we włosach jak flaga zwycięzcy. Pocałunki pożegnalne z grupą — Lena przytulająca ją, Marcus klepiący mnie po ramieniu. „Epicki świt” — powiedział. Amelia i ja zwlekaliśmy, ale wybrała zejście sama, smukła sylwetka znikająca na ścieżce, wstążka tańcząca.

Patrzyłem, serce puchło od possessywności i niepewności. Czy zbocza wzgórz zrodziły nowe życie razem, czy tylko ulotny sen? Jej dziennik schowany, sekrety pogrzebane w szczęściu. Ale gdy znikała we mgle, rozmyślałem: wróci, czy rozbite zaufanie zostawiło nie do naprawienia pęknięcie?