Trio Splątanych Pnączy Eleny

Słońce zniżało się nad pagórkowatymi wzgórzami toskańskiej winnicy, rzucając złocisty opar, który zmieniał winorośle w lśniące żyły szmaragdu i cienia. Ja, Marco Rossi, stałem na skraju pawilonu, z zaciśniętymi pięściami, serce waliło mi jak młot z furią, której ledwo mogłem opanować. Elena Petrova, ta enigmatyczna rosyjska piękność z platynowymi blond włosami opadającymi jak jedwab na bryzie, grała nami wszystkimi – mną, Isabellą, nawet jej zaginionym mężem. Zazdrość paliła mi w piersi jak starzone Chianti, gorąca i nieustępliwa. Śledziłem ją tu po złapaniu szeptów o jej splątanych romansach, jej smukła sylwetka 5'6" przemykała przez winorośle jak duch. Miała na sobie zwiewną białą sukienkę na ramiączkach, która opinała jej bladą, jasną skórę i średnie piersi, materiał szeptał przy jej owalnej twarzy i lodowatoniebieskich oczach, które skrywały sekrety głębsze niż gleba pod nami. Isabella Conti, moja ognista włoska kochanka z ciemnymi lokami i oliwkową skórą, wysłała mi SMS-a, żebym przyszedł sam, ale teraz też tu była, jej obecność jak iskra do mojej wściekłości. Pawilon był odosobnioną oazą z kutego żelaza i pnących się winorośli ciężkich od niedojrzałych winogron, powietrze gęste od zapachu ziemi i fermentujących owoców. Elena odwróciła się twarzą do mnie, jej proste długie włosy oprawiały te przeszywające oczy, tajemniczy uśmiech igrał na jej eleganckich ustach. „Marco” – zamruczała, głos jak aksamit na stali – „przyszedłeś po swoje?”. Ruszyłem naprzód, żwir chrzęścił pod moimi butami, moje szerokie ramiona napięte. Była uwodzicielska, niebezpiecznie, jej smukłe ciało obietnicą grzechów, których pragnąłem i przeklinałem. Isabella krążyła w pobliżu, jej oczy miotały się między nami, napięcie zwijało się jak pnącza wokół słupów pawilonu. Ta konfrontacja była nieunikniona; jej gierki z Victorem, tym śliskim rywalem winiarzem, zagrażały wszystkiemu – naszym sojuszom, naszym sekretom, zniknięcie jej męża связано z planami sabotażu, które podsłuchałem. Ale gdy wzrok Eleny złapał mój, coś się zmieniło. Powietrze brzęczało niewypowiedzianym pożądaniem, zazdrość przekształcała...