Zmysłowe wyzwanie rywalki Natalii

Powietrze w saunie drużynowej wisiało gęste i ciężkie, nasycone ziemistym zapachem cedru i słabym, podskórnym posmakiem potu z wyczerpującego treningu siatkówki. Para leniwie wirowała znad rozgrzanych kamieni pośrodku, rzucając eteryczne zasłony, które rozmazywały krawędzie drewnianych ławek i kafelkowanych ścian lśniących od skroplin. Natalia Semyonova weszła do środka, jej smukła sylwetka o wzroście 5'6" owinięta w biały ręcznik, który ledwo trzymał się na jej jasnej skórze, wciąż zarumienionej od intensywności boiska. W wieku 25 lat ta rosyjska piękność uosabiała namiętność w każdym ruchu – jej długie, faliste brązowe włosy wilgotne i opadające luźnymi pasmami na owalną twarz, ramujące szare oczy płonące niewypowiedzianym ogniem. Jej średnie cycki unosiły się i opadały z każdym oddechem, jej atletyczne, a zarazem smukłe ciało świadectwem zdyscyplinowanej gracji. Zatrzymała się w progu, wyczuwając, że nie jest sama. Przyćmione oświetlenie z wpuszczonych lamp rzucało cienie po pomieszczeniu, a tam, na górnej ławce, siedziała Lena Volkova, jej rywalka z drużyny i poza nią. Postawa Leny była drapieżna, nogi skrzyżowane pod własnym ręcznikiem, ciemne włosy zaczesane do tyłu, oczy wbite w Natalię z uśmieszkiem obiecującym kłopoty. Obie ścierały się od sezonów – Natalia jako intensywna strateg, Lena jako śmiała prowokatorka – każda walcząc o blask w ich elitarnej lidze. Ale tej nocy sauna przypominała garnek pod ciśnieniem, gorąco wzmacniając elektryzujące napięcie, które tliło się od plotek o tajnym romansie Natalii z Ivanem, trenerem drużyny. Natalia zawahała się, serce jej przyspieszyło. Mogła odejść, zachować kruchy pokój, ale coś w spojrzeniu Leny – mieszanka wyzwania i głodu – przyciągnęło ją naprzód. Drzwi kliknęły za nią, zamykając je w tej wilgotnej kokonie. Krople ściekały po ścianach, odzwierciedlając pot perlisty na skórze Natalii. Weszła na ławkę naprzeciwko Leny, drewno parzyło uda przez ręcznik. Para szeptała obietnice podatności, sekretów na wierzchu. Wargi Leny wygięły się szerzej, jej głos przeciął mgłę jak ostrze: „Przyjechałaś odparować swoje...