Wieczna Przysięga Sarah o Niszczącej Rozkoszy

Wielka sala balowa w Château de Versailles pulsowała przepychem wesela godnego króla, kryształowe żyrandole rzucały złocisty blask na stoły zastawione kawiorem, foie gras i wieżami kieliszków z szampanem. Na zewnątrz, zadbane ogrody szumiały pod zmierzchowym niebem prążkowanym lawendą i złotem, powietrze gęste od zapachu kwitnącego jaśminu nocnego i odległej słonej bryzy z pobliskiego wybrzeża. Sarah David, 25-letnia francuska piękność z długimi prostymi czarnymi włosami opadającymi jak nocna zasłona po jej jasnej skórze pleców, poruszała się w tłumie jak syrena w morzu smokingów i sukni. Jej zielone oczy błyszczały pewnym ciepłem, które maskowało burzę szalejącą w środku, jej smukła 5'6" sylwetka opięta przylegającą szmaragdową jedwabną suknią, która podkreślała jej owalną twarz, wąską talię i średni biust, akcentując atletyczną postawę. Nie była zwykłą gościem; Sarah była architektem chaosu tej nocy, jej serce polem bitwy miłości, zdrady i nienasyconego pożądania. Victor Lang, pan młody, wysoki i ponury z rzeźbionymi rysami i drapieżnym uśmiechem, stał wcześniej tego dnia przy ołtarzu, wymieniając przysięgi z socialite panną młodą, której imienia Sarah ledwo zarejestrowała. Ale oczy Victora zatrzymywały się na Sarah podczas ceremonii, cicha obietnica niedokończonych spraw. Elena Voss, ognista była kochanka Victora z kruczymi lokami i przeszywającymi niebieskimi oczami, krążyła w pobliżu, jej smukłe ciało napięte w karmazynowej sukni. Marcus Hale, na-wyłącznie-we kochanek Eleny, rosły Anglik z szerokimi ramionami i figlarnym uśmieszkiem, patrzył na Sarah z otwartym głodem. Palce Sarah musnęły mały skórzany dziennik schowany w jej torebce – kronikę jej niszczących namiętności, od skradzionych nocy z Victorem po splątane ciała z Eleną i Marcusem. Dziś wieczorem skonfrontuje Victora w apartamencie pana młodego, pogodzi rozbite kwartet i podda się orgii ekstazy pośród uroczystości. Ryzyko ją elektryzowało: odkrycie przez gości, wściekłość panny młodej, skandal, który mógłby rozbić imperia. A jednak jej pewne ciepło przyciągało ich wszystkich nieubłaganie bliżej, jej ciało bolało z napięcia. Gdy śmiech echoił i...