Wieczna Melodia Więzi Shirin

Stałem w sercu odrodzonego lounge'u, powietrze gęste od zapachu świeżego lakieru i wypolerowanego drewna, feniks wznoszący się z okrutnych popiołów podpalenia. Scena lśniła pod miękkim bursztynowym światłem, aksamitne zasłony oprawiały ją jak ramiona kochanków, każdy detal krzyczał triumf. Shirin Tehrani, moja ognista perska uwodzicielka, przechadzała się przed nią, jej truskawkowo-blond fale opadały długie i lekko faliste na plecy, łapiąc światło jak przędza ze złota. W wieku 21 lat jej drobna sylwetka 5'6" była arcydziełem — jasna skóra lśniąca, owalna twarz ostra determinacją, zielone oczy iskrzące buntem. Jej średnie cycki subtelnie napinały się pod obcisłą czarną sukienką, która opinała wąską talię i atletyczne smukłe krągłości, figlarna, ale opanowana. Podpalenie prawie nas zniszczyło — zazdrosna wściekłość Victora Kane'a po rosnącej gwieździe Shirin w naszej undergroundowej scenie muzycznej. Ale odbudowaliśmy się, silniejsi. Dziś stawialiśmy mu czoła. Lena Marquez, pojednana po własnych zdradach, stała obok Shirin, jej ciemne oczy teraz lojalne. Patrzyłem na Shirin, serce waliło mi. Jej spontaniczna figlarność ukrywała blizny, ale tu panowała nad przestrzenią. „Eliasie” — szepnęła, odwracając się do mnie, jej głos melodią nas wiążącą. „To nasza noc.” Napięcie skręcało mnie w sobie, nie tylko od konfrontacji, ale od żaru w jej spojrzeniu, obiecującego więcej niż zwycięstwo. Lounge pulsował potencjałem, pusty, a jednak żywy, czekając na jej wieczną melodię, która nas wszystkich zwiąże w ekstazie. Jej usta wygięły się kusząco, jakby wyczuwała mój rosnący głód. Scena wzywała, ołtarz odrodzenia. Victor Kane wślizgnął się jak wąż, którym był, oczy mu się zwęziły na widok przekształconego lounge'u. Podpalenie, które kazał zrobić tygodnie temu, zostawiło blizny — zwęglone belki zastąpiliśmy lśniącym dębem, scena teraz triumfalnym feniksem z karmazynowymi aksamitnymi draperiami i kryształowymi żyrandolami rzucającymi klejnotowe blaski. Shirin wystąpiła naprzód, zielone oczy płonęły, drobna sylwetka promieniowała mocą. „Myślałeś, że ogień mnie uciszy, Victorze?” — prowokowała, głos figlarny, ale ostry jak stal. Lena stanęła obok,...