Triumf Zmienionej Kapitulacji Carmen

Światła miasta rozciągały się poniżej nas jak morze diamentów, migoczące bez końca w wilgotnym nocnym powietrzu, które niosło słaby szum ruchu daleko w dole, przypominając o świecie, który kręci się dalej, podczas gdy tu na górze, na imprezie na dachu po imprezie, czas jakby się zatrzymał tylko dla nas. Ale wszystko, co widziałem, to Carmen Vega, jej ciemnobrązowe włosy łapane przez bryzę w miękkie, luźne fale S, tańczące jak jedwabne wstęgi, oprawiające jej twarz z bezwysiłkowym urokiem, który ściskał mi klatkę piersiową. Poruszała się w rytm salsy z ogniem, który przyciągał każde oko w tłumie, jej ciało falowało z pierwotną gracją, mówiącą o ukrytych namiętnościach długo tłumionych, jej śmiech czasem przecinał pulsujące bity jak iskra zapalająca suchy proch. Jej karmelowa opalenizna lśniła pod ciepłymi bursztynowymi girlandami świateł rozwieszonymi nad głową, każda żarówka rzucała złoty halo, podkreślający gładkie kontury jej ramion i delikatny łuk obojczyka, czyniąc ją prawie eteryczną, a jednak boleśnie realną. Stałem zahipnotyzowany blisko krawędzi, chłodny metal balustrady wciskał się w moje dłonie, gdy ściskałem ją mocniej, mój rum zapomniany w drugiej ręce, lód topniejący w ciepłą kałużę. Patrzyłem, jak jej biodra kołyszą się, hipnotyczne kręgi, które ciągnęły mój wzrok w dół, na tę smukłą sylwetkę 5'6" owiniętą w czerwoną sukienkę, która opinała jej średnie cycki i wąską talię jak ręce kochanka, materiał mienił się przy każdym skręcie, sugerując miękkość pod spodem. Zapach jaśminu z jej perfum doleciał do mnie na bryzie, mieszając się z słonym nocnym powietrzem i odległym aromatem grillowanego ulicznego jedzenia z dołu, budząc coś głębokiego i pilnego w moich trzewiach. Nasze oczy spotkały się przez tłum, jej ciemnobrązowe oczy przebiły się przez mgłę ciał i śmiechu, trzymając moje z tlącą się intensywnością, która wysyłała gorąco pędzące przez moje żyły, ciche wyzwanie, które sprawiło, że mój puls dudnił mi w uszach. W tej chwili wiedziałem, że...