Splątane więzy zazdrości Amelii

Fluorescencyjne światła Szpitala Świętej Marii migotały słabo, gdy nocna zmiana wlokła się do swojego zmęczonego końca. Amelia Davis, 23-letnia pielęgniarka z gracją nienaruszoną mimo wyczerpania wyrytego w jej jasnej skórze, pchnęła drzwi do szatni damskiej. Jej długie faliste brązowe włosy były spięte w pośpieszny kucyk, pasma wymykały się, oprawiając owalną twarz i te uderzające zielone oczy, które zawsze zdawały się kryć cichą burzę. Przy wzroście 5'6" z smukłym ciałem i średnimi cyckami, poruszała się jak tancerka nawet w uniformie, jej obecność budziła subtelny podziw u kolegów. Powietrze było gęste od zapachu antyseptyku i lekkiego potu, kafelki pod jej sneakersami chłodziły stopy. Szafki stały wzdłuż ścian, niektóre uchylone z zapomnianymi ręcznikami wylewającymi się na zewnątrz, prowadząc do sąsiadującej strefy prysznicowej, gdzie para już unosiła się po wcześniejszych użytkownikach. Amelia westchnęła, zdejmując bluzkę uniformu, odsłaniając prosty biały sportowy stanik przylegający do jej krągłości. Czuła na sobie oczy przez całą zmianę — oczy Lii Voss, ostre i nieustępliwe. Lia, ognista 25-letnia starsza pielęgniarka z krótkimi czarnymi włosami, przeszywającymi niebieskimi oczami i atletyczną sylwetką wyrobioną na siłowni, była nietypowo uważna. Plotki o zazdrości Lii krążyły: idealne życie Amelii, jej stały chłopak Marcus, jej naturalny urok. Gdy Amelia schyliła się, by rozwiązać sznurowadła, drzwi zaskrzypiały ponownie. Lia weszła, jej uniform w nieładzie, wzrok wbijający się w Amelię z intensywnością, która przeszyła dreszczem kręgosłup młodszej pielęgniarki. Szatnia wydała się mniejsza, powietrze cięższe, naładowane niewypowiedzianymi słowami. Para z pryszniców kusiła, obiecując ulgę, ale sugerując coś bardziej pierwotnego. Serce Amelii przyspieszyło; wyczuła zmianę, sposób, w jaki usta Lii lekko się rozchyliły, oddech stał się płytki. To, co zaczęło się jako mordercza zmiana, rozplatało się w coś niebezpiecznie intymnego, gdzie zazdrość mogła zapalić się w dotyk, a zawodowe granice rozmazywały się w mglistej parze. Amelia wrzuciła uniform do szafki, metalowe drzwi zadzwoniły cicho, gdy chwyciła świeży ręcznik. Szatnia odbijała...