Rozpalona Noc Aylin w Polowych Namiotach

Artyleria grzmiała jak grom w oddali, ale to miodowo-brązowe oczy Aylin trzymały mnie w niewoli. W przyćmionym świetle polowego namiotu jej oliwkowa skóra zdawała się lśnić, jej długie gęste brązowe fale oprawiały twarz słodką od niewypowiedzianego pragnienia. Nasze palce musnęły się, gdy sprawdzała mój opatrunek, i w tym ulotnym dotyku świat zawęził się do nas dwojga — dwóch dusz rozpalających się w sercu izolacji. Wirniki helikoptera ledwo ucichły w nocy, kiedy potknąłem się wchodząc do namiotu polowego szpitala, moja cholewka zapadła się w błotnistą ziemię na zewnątrz. Ból przeszył mi kostkę od starej kontuzji, ale to nic w porównaniu z szarpnięciem, które poczułem, widząc ją znowu. Aylin Yildiz, cała słodka ciepła w tej smukłej sylwetce, odwróciła się od skrzyni z zaopatrzeniem, którą rozpakowywała. Jej miodowo-brązowe oczy rozszerzyły się, potem zmiękły w uśmiechu, który przeciął sterylną atmosferę jak słońce. „Tolga”, wyszeptała, przechodząc namiot w trzech szybkich krokach. Jej długie gęste brązowe fale kołysały się z ruchem, muskając kołnierz jej army green t-shirta. Pachniała antyseptykiem i czymś kwiatowym, resztką domu w tym przeklętym przygranicznym posterunku. Jej ręce, delikatne jak zawsze, ustawiły mnie, gdy oparłem się o stół do badań. „Co się stało? Siadaj, pozwól mi zobaczyć”. Osunąłem się, patrząc, jak klęka przede mną, jej oliwkowa opalona skóra lśni pod ostrą żarówką nad głową. Odległe strzały trzaskały jak fajerwerki, przypominając, dlaczego tu jesteśmy — strzegąc tego odległego odcinka niczego przed cieniami, które nigdy nie pokazują twarzy. Ale w tamtej chwili, z jej palcami badającymi opatrunek, wojna wydawała się milion kilometrów stąd. „Wykręciłem na patrolu”, mruknąłem, głos szorstki bardziej niż zamierzałem. Jej dotyk się przedłużył, ciepły przez materiał, budząc wspomnienia lazaretu w domu, gdzie drżące ręce doprowadziły do czegoś znacznie więcej. Spojrzała w górę, te oczy trzymały moje z tą znajomą mieszanką troski i żaru. „Masz szczęście, że nie gorzej. Dziś wieczorem nie stąpaj...