Płomienie rywali Putri Ayu się zderzają

Jej palce drżały, gdy wyrwała bransoletkę na kostkę z ręki Liama, ale to ogień w jej głęboko brązowych oczach, kiedy odwróciła się do mnie, wprawił moją krew w szaleńczy bieg. W ciasnej spiżarni Putri Ayu przycisnęła się blisko, jej ciepła opalona skóra ocierała się o moją, szepcząc zaborczo: „Jesteś mój tej nocy, Ravi”. Powietrze zgęstniało od żaru rywalizacji, obiecując zderzenie płomieni, którego ani Liam, ani ja nie mogliśmy zignorować. Światła w lobby przygasły na noc, rzucając długie cienie na marmurowe podłogi, kiedy patrzyłem, jak Putri Ayu podchodzi do Liama przy biurku recepcji. Jej bransoletka na kostkę – delikatny srebrny łańcuszek, który zauważyłem błyszczący na jej kostce podczas naszej skradzionej nocy w moim apartamencie – jakimś cudem trafiła do niego. Nakazałem jej ją odzyskać, drobny ruch zrodzony z zazdrości gryzącej mnie odkąd usłyszałem, jak jego imię zsunęło się z jej ust w zwykłej rozmowie. Liam, czarujący barman z łatwym uśmiechem i łobuzerskim urokiem, trzymał ją jak trofeum, dyndając tuż poza jej zasięgiem. „No dawaj, Putri, zostawiłaś ją w mojej sekcji w ostatniej zmianie”, drażnił się, jego głos niósł ten zalotny ton, który sprawiał, że zaciskałem szczękę. Wyciągnęła po nią rękę, jej długie falujące fale ciemnobrązowych włosów kołysały się z ruchem, ale on cofnął się, śmiejąc cicho. Stałem w drzwiach do tylnych biur, ręce skrzyżowane, czując, jak żar rośnie w mojej piersi. Była moja teraz, albo przynajmniej tak przekonały mnie echa jej jęków w moim apartamencie. A jednak tu była, o centymetry od niego, jej ciepła opalona skóra lśniła w niskim oświetleniu, ta seksowna drobna sylwetka przyciągała jego wzrok tak samo jak mój. Głęboko brązowe oczy Putri błysnęły irytacją, ale był tam też błysk, figlarne wyzwanie. „Liam, oddaj po prostu. Ravi czeka”. Zerknęła w moją stronę i w tej chwili nasze spojrzenia się złączyły – cicha obietnica pośród napięcia. Uśmiech Liama lekko...