Północny pakt Natalii z płomieniami rywalki

Stara biblioteka uniwersytecka wznosiła się jak zapomniana katedra pod północnym niebem, jej wysokie gotyckie łuki przebijały bezgwiezdną pustkę. Pyłki kurzu tańczyły w słabym blasku pojedynczej mosiężnej lampy, rzucając wydłużone cienie na towering dębowe regały wypchane skórzanymi tomami z minionych wieków. Powietrze było ciężkie od zapachu starego papieru i polerowanego drewna, sanktuarium sekretów, gdzie wiedza szeptała przez ciszę. Natalia Semyonova, 25-letnia rosyjska studentka wymienna, szczupła i pełna napięcia palącego jak syberyjski mróz, wślizgnęła się przez ciężkie dębowe drzwi. Jej długie faliste brązowe włosy opadały na ramiona, oprawiając owalną twarz i szare oczy, które przeszywały słabo oświetlone regały mieszanką buntu i niepokoju. Ubrana w obcisły czarny golf i wąskie dżinsy opinające jej 168 cm wzrostu, jej średnie cycki unosiły się i opadały z każdym ostrożnym oddechem, jej jasna skóra lśniła eterycznie w słabym świetle. Przybyła na enigmatyczne wezwanie profesor Eleny Hart, liścik wsunięty pod drzwi akademika obiecujący rewelacje, które mogły rozbić jej akademickie marzenia. Natalia, namiętna i nieugięta, zawsze ścierała się z Eleną – ostry język literackiej profesorki, której rywalizujące spojrzenia podczas seminariów ukrywały coś głębszego, bardziej pierwotnego. Elena, z kruczymi włosami i władczą obecnością, uosabiała intelektualną elitę, którą Natalia zarówno zazdrościła, jak i pragnęła pokonać. Dziś w tym labiryncie książek ich rywalizacja wisiała na krawędzi czegoś niewypowiedzianego, elektryzującego. Serce Natalii waliło, gdy zapuszczała się głębiej w regały, wąskie alejki zamykały się jak spiskowcy. Czuła się obnażona, bezbronna, ale zakazany dreszcz budził się w niej – czy nie wyczuwała zawsze, jak wzrok Eleny zbyt długo spoczywa na jej szczupłej sylwetce? Cisza biblioteki wzmacniała jej kroki, każdy odbijał narastającą anticypację. Jakie kompromitujące zdjęcia trzymała Elena? I dlaczego myśl o konfrontacji z rywalką tu, w tej intymnej północnej ciemności, wysyłała falę gorąca przez jej rdzeń? Powietrze gęstniało od możliwości, zapach starych stron mieszał się z lekkim śladem perfum Eleny dolatującym z przodu – pakt...