Poranne Uzdę Alexandry Przebudzonego Głodu

Pierwsze światło świtu wślizgnęło się do strychu na sianie, złocąc popielato-blond włosy Alexandry jak aureolę z szronu. Jej lodowoniebieskie oczy spotkały moje, ostre niewypowiedzianym rozkazem, gdy ścierała siano z bryczesów jeździeckich. Coś dzikiego poruszyło się w tym spojrzeniu — głód zrodzony z koszmarów, gotowy się uwolnić. Poczułem to wtedy, pociąg jej elegancji zmieniającej się w drapieżną, obiecującej jazdę, która zostawi nas oboje bez tchu. Pracowałem jako nowy stajenny w tej odległej wiejskiej stajni dopiero tydzień, ale Alexandra Petrov wryła się już w każdą moją myśl na jawie. Przyjechała tuż po świcie, jej smukły czarny Mercedes wzbijając żwir na długiej drodze z Moskwy. Jej twarz była blada, te lodowoniebieskie oczy cieniowane jakimiś duchami, które przywlokła ze sobą. Koszmary, mruknęła, gdy zapytałem, czy wszystko w porządku, żywe koszmary o wypadku, który prawie zabrał jej życie na torze jeździeckim. Upadek z wierzchowca podczas trudnego skoku, kości trzaskające o nieustępliwą ziemię. Otrząsnęła się z tym wytwornym opanowaniem, ale widziałem drżenie w jej długich palcach, gdy głaskała pysk konia. Osiodłaliśmy konie na poroczną jazdę w ciszy, powietrze ostre zapachem rosy na łąkach. Alexandra była elegancją wcieloną w obcisłych czarnych bryczesach i crisp białej bluzce, jej bardzo długie popielato-blond włosy związane w surowy kucyk, który kołysał się jak wahadło przy każdym kroku. Mając 175 cm wzrostu, górowała nad większością kobiet, jej wysoka smukła sylwetka poruszała się z gracją mistrzyni ujeżdżenia. Szedłem pieszo za nią, prowadząc jej ogiera, czując jej spojrzenie jak bat na plecach. „Szybciej, Ivan”, rozkazała podczas treningu, głos chłodny i władczy, gdy prowadziła konia przez zagrodę. Narzucała dominację bez wysiłku, korygując każdy mój drobny błąd — za luźno na lejce, za słabo na popręg. Jej poprawki były ostre, ale pod nimi tliło się coś surowego, napięcie, które przyspieszało mi puls. Gdy wróciliśmy do stajni, pot spływający po jej jasnej bladej skórze, powietrze między nami...