Pokusa Madison na Pokładzie w Burzy

Grzmot przetoczył się jak ostrzeżenie, którego nie mogłem zignorować, ale to zielone oczy Madison, błyszczące mieszanką buntu i zaproszenia, naprawdę mnie wstrząsnęły. Na pokładzie mojego jachtu koło Ibizy, gdy gromadziły się czarne chmury, poruszała się z kołysaniem, które drwiło z nadchodzącej burzy. Wiedziałem, że igramy z ogniem – jej zalotne wyzwania przecinały wiatr, moje rozkazy nasycone czymś o wiele bardziej niebezpiecznym niż władza. Śródziemne Morze koło Ibizy stało się zdradliwe, niebo siniało na fioletowo, gdy pierwsze podmuchy smagały pokład. Stałem przy sterze, oczy zmrużone przeciw bryzgom, krzycząc rozkazy, by zabezpieczyć liny. Madison Brooks, moja stewka z tymi ogniście rudymi włosami łapane przez dziki wiatr jak flaga buntu, ciągnęła brezent z gracją, która nie powinna być możliwa w takich warunkach. Miała 22 lata, całą smukłą atletyczną sylwetkę i piegowatą jasną skórę, ale to iskra w jej zielonych oczach zawsze wdzierała się pod moją skórę. „Kapitanie Thorne” – zawołała ponad wzmagającym wyciem, wiążąc knag szybkimi, pewnymi ruchami. Jej biała bluzka lekko przylegała od mgły, czarne szorty opinały biodra. „Naprawdę myślisz, że ta burza nas zatopi? Czy po prostu napinasz te autorytatywne mięśnie?” Podszedłem bliżej, chwytając poręcz, głos niski i pewny. „To nie napinanie, Madison. To przetrwanie. W zeszłym sezonie szkwał prawie urwał maszt. Ignorujesz znaki, płacisz cenę.” Wyprostowała się, odrzucając długie miękkie fale, z uśmieszkiem na pełnych ustach. „Znaki? Jak te, które mi wysyłasz? Te wszystkie surowe spojrzenia i dłuższe patrzenia. Przyznaj się, Elias – to życie na jachcie jest dla ciebie za nudne bez odrobiny buntu.” Jej słowa zawisły między nami, naładowane jak powietrze przed błyskawicą. Czułem pociąg, ten niebezpieczny prąd, którym drażniła mnie odkąd weszła na pokład. Załoga była na dole, przygotowując się, zostawiając nas samych na śliskim pokładzie. „Bunt kończy się wyrzuceniem za burtę” – ostrzegłem, ale mój wzrok spadł na naszyjnik błyszczący u jej szyi – prosty srebrny...