Poddanie się Amelii Rozkazom

Oparłem się w swoim skórzanym fotelu, przyćmione światło lampy biurkowej rzucało długie cienie na wypolerowany mahoniowy blat. Korytarze szpitala na zewnątrz były wyjątkowo ciche jak na późną zmianę, szum jarzeniówek jedynym przypomnieniem chaosu panującego w dzień. Jako szef chirurgii Marcus Hale, budziłem szacunek, strach i bezwzględne posłuszeństwo u personelu. Ale tej nocy coś we mnie drgnęło inaczej — drapieżna antycypacja, która narastała odkąd przechwyciłem te nielegalne SMS-y na wspólnej sieci rezydentów. Amelia Davis, ta pełna gracji 23-letnia amerykańska pielęgniarka o długich falujących brązowych włosach i przenikliwych zielonych oczach, grała w niebezpieczną grę. Jej jasna skóra, owalna twarz, szczupła sylwetka 168 cm i średnie piersi czyniły ją uosobieniem opanowanej elegancji w scrubsach, ale ja wiedziałem lepiej. Niezdarne wiadomości Evana do niej o „szybkim spotkaniu w składziku” to był poziom amatora. Patrzyłem z mojego monitora bezpieczeństwa, jak się wymyka, jej długie falujące brązowe włosy kołyszą się przy każdym wahającym się kroku, szczupłe ciało porusza się z tą naturalną gracją, która ukrywa jej wewnętrzny ogień. Pulse mi przyspieszył na myśl o jej jasnej skórze rumieniącej się pod presją, zielonych oczach rozszerzających się w zaskoczeniu. Myślała, że skrada się na zakazany dreszcz z Evanem Thorpe'em, tym ochoczym młodym rezydentem, ale ja miałem inne plany. Drzwi składzika kliknęły otwarte w mojej wyobraźni, a ja widziałem jej opanowaną sylwetkę napinającą się, gdy zbliżały się kroki — nie Evana, ale moje. Powietrze w biurze zgęstniało, naładowane obietnicą kontroli. Amelia miała się wkrótce nauczyć, że w moim królestwie poddanie nie jest opcjonalne. Jej SMS-y malowały obraz kobiety spragnionej ryzyka, a ja dostarczę jej tego po uszy, zamieniając jej opanowaną fasadę w drżące posłuszeństwo. Zegar tykał dalej, a ja poprawiłem krawat, gotowy odebrać to, co moje. Drzwi składzika otworzyły się z hukiem akurat, gdy Amelia przycisnęła się do półek, oddech płytki w oczekiwaniu na Evana. Ale to ja wkroczyłem,...