Poddanie Dao na Księżycowej Ścieżce

Księżyc wisiał nisko nad szumiącymi lasami północnej Tajlandii, rzucając srebrne nitki przez gęsty baldachim starożytnych drzew teakowych. Dao Mongkol, 25-letnia tajska piękność z długimi falowanymi brązowymi włosami opadającymi jak północne rzeki w dół jej ciepłej opalonej pleców, prowadziła grupową wędrówkę z marzycielskim uśmiechem. Jej smukła sylwetka o wzroście 5'6" poruszała się z gracją w obcisłych legginsach trekkingowych i lekkim topie, który sugerował jej średniej wielkości biust, jej owalna twarz oświetlona miękkim blaskiem, ciemnobrązowe oczy błyszczące romantyczną antycypacją. Powietrze było gęste od zapachu wilgotnej ziemi i dzikiej jaśminu, ścieżka chrzęściła cicho pod stopami, gdy grupa – Dao, jej przyjaciółka Lina i przygodowa para Kai i Mia – zapuszczała się głębiej w noc. Dao czuła pociąg do nieznanego, jej romantyczna dusza kwitła w księżycowej magii. Kai, szorstki tajski przewodnik po szlakach pod trzydziestkę z opalona skórą i łatwą pewnością siebie, szedł obok niej, jego spojrzenia zbyt długo zatrzymywały się na jej kołyszących biodrach. Mia, jego pełna życia przyjaciółka z krótkimi obciętymi włosami i figlarnym uśmiechem, dopasowywała krok, jej śmiech odbijał się echem jak dzwoneczki wiatrowe. Lina, zawsze lojalna towarzyszka, wlokła się z tyłu, jej oczy czujne. Gdy grupa zatrzymała się na rozwidleniu ścieżki, Kai zasugerował „skrót” do ich przygotowanych namiotów kempingowych, jego głos niski i zapraszający. „Tam jest bardziej prywatnie”, mruknął do Dao, jego oddech ciepły przy jej uchu. Mia mrugnęła, pieczętując zaproszenie. Serce Dao zadrżało, mieszanka dreszczu i obawy wzburzyła jej smukłą sylwetkę. Las zdawał się spiskować z nimi, liście szumiały aprobująco, gdy zboczyli z głównej ścieżki. Lina skinęła z porozumieniem, obiecując przykryć ich objazd resztą grupy. Pod gwiazdami Dao poddała się obietnicy nocy, jej ciało ożywione niewypowiedzianymi pragnieniami. Namiot majaczył przed nimi, zacienione sanktuarium, gdzie granice się zacierały, a namiętności zapalały. Grupowa wędrówka zaczęła się niewinnie, latarnie kołysały się jak świetliki, gdy śmiech wypełniał chłodne nocne powietrze. Dao szła między...