Pierwsze Nacięcie Pokusy Natalii

Obudziłem się z mruganiem w przyćmionym blasku sali wybudzeń w szpitalu, ostry zapach antyseptyku wisiał ciężko w powietrzu. Ciało bolało mnie po nagłej operacji, żebra były wrażliwe tam, gdzie wypadek je potrzaskał, ale ból był odległy, przyćmiony przez postać czuwającą przy moim łóżku. Dr Natalia Semyonova, rosyjska chirurgini, która uratowała mi życie. Słyszałem szepty o niej podczas chaosu w karetce – intensywna, genialna, z rękami, które nigdy nie drżą pod presją. Teraz była tu, prawdziwa i hipnotyzująca. Jej długie faliste brązowe włosy były związane w praktyczny kucyk, kilka niesfornych pasm oprawiało jej owalną twarz. Szare oczy, ostre jak skalpele, skanowały monitory z dziką koncentracją. Jasna skóra lśniła pod jarzeniówkami, jej smukła sylwetka o wzroście 5'6" ubrana w crisp biały kitel nad scrubsami, które opinały jej atletycznie szczupłe ciało na tyle, by sugerować krągłości pod spodem – średnie piersi unosiły się delikatnie z każdym oddechem. Miała 25 lat, mówili, ale dźwigała ciężar tysiąca nacięć, namiętny ogień tlił się za jej profesjonalną maską. Gdy moje widzenie się wyostrzyło, wchłonąłem ją całą. Pokój był kokonem z piszczących maszyn i zasłoniętych firanek, nocne miasto wciskało się w okno jak podglądacz. Victor Kane, magnat, playboy, nie do złamania – aż do czasu, gdy mój prywatny odrzutowiec wpadł w spin nad Alpami. Otworzyła mnie, poskładała z powrotem, a teraz jej obecność budziła coś pierwotnego. Puls mi przyspieszył, nie od kroplówki, ale od sposobu, w jaki jej palce musnęły kartę, precyzyjne, a jednak pełne gracji. Spojrzała w górę, te szare oczy złączyły się z moimi, i na ułamek sekundy powietrze zgęstniało. Profesjonalny dystans pękł, o włos. Uśmiechnąłem się, słabo, ale złośliwie. „Doktor“, wychrypiałem, głos szorstki po wyjęciu rurki. „Czy jestem w niebie, czy ty właśnie dokonałaś piekielnie dobrej roboty?“ Nie uśmiechnęła się od razu, ale jej wargi lekko się rozchyliły, błysk czegoś – rozbawienia? Gorąca? Napięcie nawinęło...