Echo Zdrady Natalii w Sali Operacyjnej

Leżałem tam na stole operacyjnym, sterylne światła przygasały, gdy znieczulenie przestawało działać, moje ciało bolało po operacji kontrolnej barku. Dr Elias Thorne asystował bezbłędnie, jego pewne ręce kontrastowały z chaosem w moich myślach. Ale to ona – Natalia Semyonova, pielęgniarka, która stała się czymś więcej – tkwiła w mojej głowie. Jej szare oczy, przebijające się przez maskę chirurgiczną, złapały moje tuż przed tym, jak światła zgasły. W wieku 25 lat ta rosyjska piękność z długimi falowanymi brązowymi włosami spiętymi do tyłu, jasną skórą lśniącą pod ostrym światłem jarzeniówek i smukłą sylwetką 5'6" poruszała się z intensywnością, która zawsze odbierała mi oddech. Przekroczyliśmy granice wcześniej, w ukrytych kątach tego samego szpitala, ale dzisiejszy zabieg wydawał się cięższy, zacieniony echem zdrady. Flashbacki uderzyły mnie mocno: miesiące temu, w sali operacyjnej, podsłuchałem szepty – Natalia uwikłana z Eliasem, szybki, gorący romans, który prawie wszystko nas kosztował, gdy Lila Voss, nasza lojalna pielęgniarka, to zatuszowała. Zazdrość paliła, ale pożądanie też. Teraz, po operacji, gdy wozili mnie na salę odzyskania, dłoń Natalii otarła się o moją, jej owalna twarz zmiękła tajemniczym uśmiechem. „Będziesz jak nowy, Victor”, mruknęła, jej głos przesiąknięty tą namiętną nutą, średnie cycki uniosły się lekko pod scrubsami. Na dole czekał szpitalny sauna, prywatna łaźnia parowa dla personelu na regenerację, i wiedziałem, że tam napięcie wybuchnie. Elias klepnął lekko mój dobry bark. „Sesja w saunie potem? Ordynacja lekarza”. Jego brytyjski akcent był spokojny, ale oczy zerknęły na Natalię, cicha prowokacja. Lila, wieczna opiekunka, kiwnęła głową. „Ja ogarnę karty. Idźcie się leczyć”. Powietrze zgęstniało od niewypowiedzianych obietnic. Serce waliło mi nie z bólu, ale z oczekiwania. Skóra Natalii zarumieniła się, gdy poprawiała mi kroplówkę, jej smukłe palce się ociągały. Zdrada echoiła, ale ciągnęło nas – magnetyczna siła jej intensywnej namiętności. W tamtej chwili, owinięci obietnicą pary, zastanawiałem się, czy dziś przepisujemy przeszłość, czy nurkujemy...