Piekielny trójkąt Gai wybuchł

Tajemny festiwal jedzenia pulsował ukrytą energią pod gwiaździstym niebem toskańskiej prowincji. Lampiony rozwieszone między starożytnymi oliwkami rzucały ciepłe, bursztynowe światło na skupiska stoisk z gourmetami, gdzie szefowie kuchni szeptali sekrety rzadkich składników i zakazanych receptur. Wśród aromatycznych zapachów risotto z truflami i redukcji z balsamicznego octu starzonego Gaia Conti poruszała się jak syrena w tłumie. Jej długie ciemnobrązowe włosy były uplecione w elegancki francuski warkocz, który kołysał się przy jej pewnym kroku, oprawiając owalną twarz i przenikliwe zielone oczy. W wieku 22 lat ta włoska piękność z oliwkową skórą i atletycznie szczupłą sylwetką — mierzącą 5'6" z średnimi cyckami — uosabiała samą namiętność. Nosiła obcisłą czarną sukienkę, która opinała jej wąską talię, materiał błyszczał sugestywnie w świetle, sugerując krągłości pod spodem. W sercu festiwalu stał namiot VIP, luksusowa enklawa z aksamitnymi zasłonami i pluszowymi poduszkami, zarezerwowana dla elity. Gaia wślizgnęła się do środka, serce waliło jej z podniecenia i lęku. Damien Noir czekał tam na nią, jego ciemne oczy żarzyły się jak tlące się węgle umierającego ognia. Wysoki i ponury, z francuskim akcentem ociekającym niebezpieczeństwem, był jej kochankiem — i rywalem w polowaniu na ostatnią recepturę starożytnej księgi kucharskiej, legendarnego afrodyzjaku, który miał uwolnić pierwotne żądze. Marco Vitale, jej drugi płomień, nie był zaproszony, ale myśli Gai błąkały się ku niemu, ognistej włoskiej kucharzowi, którego dotyk rozpalał ją jak nikt inny. Damien wstał z niskiej chaise longue, z kryształową szklanką rzadkiego wina w dłoni. „Gaia, mia cara”, mruknął, głosem niskim i władczym. „Nadszedł czas. Podziel się recepturą, albo stracisz wszystko, co zbudowaliśmy”. Powietrze zgęstniało od napięcia, odległy szum festiwalu przycichł, gdy ich spojrzenia się spotkały. Gaia poczuła pociąg krawędzi zdrady, jej pewna natura walczyła z namiętnością, która wiązała ją z oboma mężczyznami. Aksamitne ściany namiotu zdawały się zamykać, ciężkie od zapachu egzotycznych przypraw ze stołu obok — ostatniej receptury z...