Nawałnica Chloe w Windzie

Grzmot wstrząsnął wieżowcem, gdy winda gwałtownie się zatrzymała, wrzucając nas w przyćmione światło awaryjne. Stała tam, z miedziano-pomarańczowymi włosami w nieładzie jak syreni zew, zielonymi oczami błyskającymi nieoczekiwaną iskrą pośród wściekłości burzy. Chloe, dziewczyna od dostaw z paczką dla mojego biura, uśmiechnęła się przez napięcie, jej wesoły głos przecinający ciszę. Ale gdy deszcz smagał budynek, a prąd migotał, coś się zmieniło — stres stopił się w surowy głód, jej ciało przycisnęło się blisko w ciasnej przestrzeni, obiecując nawałnicę, której żadne z nas nie mogło się oprzeć. Burza uderzyła jak pociąg towarowy, strugi deszczu walące w wysokie szklane okna wieżowca Blackwell Enterprises. W moim narożnym biurze na 42. piętrze ślęczałem nad mailami, ciężar kwartalnych raportów i walk w sali konferencyjnej cisnący mocniej niż spadek ciśnienia na zewnątrz. Mam na imię Ethan Blackwell, CEO z nazwy, ale ostatnio po prostu facet na krawędzi. Gdy błyskawica rozdarła niebo, wcisnąłem guzik windy, desperacko pragnąc podziemnego garażu i solidnego drinka. Drzwi rozsunęły się na poziomie lobby i tam była ona — Chloe Thompson, według значzka Siren Delivery przypiętego do uniformu. Miedziano-pomarańczowe włosy opadały w plażowych falach na plecy, oprawiając twarz pokrytą piegami i te żywe zielone oczy, które łapały fluorescencyjne światło jak szmaragdy. Jej atletycznie szczupła sylwetka idealnie wypełniała obcisły uniform: przylegająca bluzka opinająca krągłości 32C, krótka spódniczka eksponująca napięte nogi. Trzymała izolowaną paczkę, uśmiech wesoły niezmienny mimo wyjącej wichury. „Panie Blackwell? Specjalna dostawa”, powiedziała, głos jasny i przyjazny, wchodząc obok mnie. Drzwi zasunęły się cicho i zjechaliśmy — lub próbowaliśmy. Ogłuszający huk wstrząsnął kabiną, światła zamrugały i stanęliśmy między piętrami. Awaryjne światła zabuczały, kąpać nas w czerwonawym blasku. „Świetnie”, mruknąłem, waląc w guzik alarmowy. Nic. Telefon pokazywał zero kresek. Chloe oparła się o ścianę, niewzruszona. „Burze takie jak ta? Wyciągną nas szybko. Zresztą jestem Chloe. Lubisz ten dreszcz adrenaliny, co?” Jej wesołość przebiła moje...