Natalia: Puls Rywalizacji w Windzie

Grzmot dudnił jak odległy bęben wojenny na zewnątrz wieżowego szpitala, strugi deszczu smagały ogromne szklane okna holu. Natalia Semyonova, 25-letnia rosyjska piękność z długimi falowanymi brązowymi włosami opadającymi nieokiełznanymi falami na plecy, szła zdecydowanym krokiem w stronę wind. Jej szare oczy, ostre i intensywne, przeszukiwały gasnące korytarze, gdy zapaliły się światła awaryjne. Ubrana w przylegającą białą bluzkę, która opinała jej smukłą sylwetkę o wzroście 5'6" i średnim biuście, w połączeniu z ołówkową spódnicą do kolan podkreślającą jej blade nogi, miała stetoskop przewieszony na szyi jak odznakę roli wizyty lekarskiej. Burza zamieniła wieczór w chaos, pacjenci nerwowo się krzątali, pielęgniarki szeptały o skokach prądu. Wcisnęła przycisk windy, niecierpliwość wyryła się na jej owalnej twarzy. Drzwi rozsunęły się z niechętnym jękiem, odsłaniając w środku pielęgniarkę Lilę Voss. Lila, uderzająco atrakcyjna kobieta pod trzydziestkę z krótkimi blond włosami, przenikliwymi niebieskimi oczami i atletyczną budową wyrobioną długimi zmianami, stała sztywno w swoim uniformie. Ich spojrzenia się spotkały, a powietrze natychmiast zgęstniało. Natalia i Lila miały historię – gorzką rywalizację zrodzoną z zepsutej zmiany miesiące temu, gdzie posypały się oskarżenia o zaniedbanie. Natalia obwiniała Lilę o złe obsługanie karty pacjenta; Lila ripostowała, że Natalia, arogancka konsultantka, przekroczyła swoje kompetencje. „Ty”, mruknęła Natalia, wchodząc mimo wszystko, gdy nad głową trzasnął grom. Wargi Lili wykrzywiły się w uśmieszku. „Idealny timing, Doktor Perfekcyjna”. Drzwi się zamknęły, uwięziwszy je w ciasnej stalowej skrzynce. Gdy winda ruszyła w górę na górne piętra, światła migotały nieregularnie. Serce Natalii przyspieszyło – nie tylko przez burzę, ale przez elektryczne napięcie z tą kobietą, która rozpalała jej namiętny ogień jak nikt inny. Powietrze brzęczało niewypowiedzianymi przytykami, zapach antyseptyku mieszał się z delikatnymi kwiatowymi perfumami Lili. Na zewnątrz błyskawica oświetliła szyb przez małe okienko, rzucając dramatyczne cienie na ich twarze. Natalia chwyciła poręcz, jej umysł pędził z starymi urazami, nieświadoma, że burza wkrótce uwięzi je...