Musk Aleksandry Pierwszego Poddania

Powietrze w jej nowym atelier brzęczało obietnicą, ciężkie nutami bursztynu i piżma, które przylegały do Aleksandry Petrov jak szept kochanka. Te lodowoniebieskie oczy spotkały moje po drugiej stronie kryształowych fiolek, elegancki opór migotał pod jej wyrafinowaną postawą. Wiedziałem, w tej naładowanej ciszy, że jest na krawędzi poddania się – jej pierwsze prawdziwe ustąpienie wobec zapachów, które nas zwiążą. Wszedłem do nowego atelier Aleksandry Petrov tuż gdy późne popołudniowe słońce wpadało przez wysokie arkadowe okna, rzucając złote odłamki na wypolerowane mahoniowe lady zastawione kryształowymi fiolkami. Powietrze tętniło symfonią zapachów – jaśmin rozwijający się jak tajne obietnice, sandałowiec uziemiający wszystko w ziemskim cieple. Stała w samym sercu tego wszystkiego, wysoka i smukła przy wzroście metr siedemdziesiąt siedem, jej popielatoblond włosy opadały prosto i bardzo długie w dół pleców, kaskada bladego jedwabiu, która kołysała się, gdy odwróciła się, by mnie powitać. Nikolai Voss, powiedziała, jej głos to wyrafinowana melodia z lekkim rosyjskim akcentem, wyciągając bladą i chłodną jak marmur dłoń. Jej lodowoniebieskie oczy trzymały moje, oceniające, zagadkowe. Przybyłem jako enigmatyczny inwestor, pociągnięty nie tylko jej rewolucyjnymi mieszankami, ale tajemnicą, którą uosabiała. Elegancka, wyrafinowana, poruszała się z gracją kogoś, kto zbudował mury wokół swoich pragnień, a jednak tej nocy, w tej prywatnej sesji mieszania, te mury wydawały się cienkie jak papier. Zaczęliśmy od prób. Odkręciła fiolkę swojej najnowszej kreacji, piżmo, które nazwała 'First Yielding' – odważne, pierwotne pod wyrafinowaną zasłoną. Gdy poklepała nim nadgarstek, pochylając się blisko, by dać mi powąchać, nasze palce się musnęły. Iskra elektryczności tam zapaliła, subtelna, ale niepodważalna. Jej oddech zadrżał na ułamek sekundy, i zobaczyłem to: migotanie oporu topniejącego w ciekawość. Powiedz mi, Nikolai, zamruczała, co to w tobie budzi? Pochyliłem się, wciągając ciepło jej skóry zmieszane z zapachem. Niebezpieczeństwo, odparłem szczerze. I pożądanie. Uśmiechnęła się wtedy, półobrót jej pełnych ust, i poprowadziła mnie na aksamitną chaise przy stacji...