Krawędź Amfiteatru Leili

Słońce lało się nad amfiteatrem jak płynne złoto, zamieniając pradawne kamienie w płótno światła i cienia, każda wypaczona szczelina szepcząca historie wieków, powietrze gęste od zapachu wysmażonej słońcem ziemi i odległych gajów oliwnych. Czułem, jak historia pulsuje pod moimi stopami, rytmiczne bicie serca, które odbijało przyspieszenie w mojej piersi, gdy moje oczy znalazły ją. Tam była, Leila, siedząc na krawędzi wytartego siedzenia, jej kasztanowe włosy łapane przez bryzę, ta teksturowana fryzura z grzywką oprawiająca jej zielone oczy w sposób, który przyspieszał mój puls, te oczy żywe iskrą, która zdawała się wciągać do siebie światło słoneczne, odbijając wibrującą duszę jej arabskiego pochodzenia. Rysowała wściekle, jej smukłe palce tańczące nad stroną, ołówek skrobiący cicho po papierze, każdy ruch celowy i namiętny, jakby wyciągała duchy tego miejsca na stronę. Ale to krzywizna jej szyi, odsłonięta i pełna gracji, gdy przechylała głowę nad pracą, optymistyczny nachyl kącików jej uśmiechu sugerujący sny jeszcze nie rozkwitłe, przyciągały mnie, ciągnąc jak ćmę do płomienia jej obecności. Zatrzymałem się na chwilę, delektując się widokiem, mój umysł już pędzący naprzód do słów, które wypowiem, pochwał, które uhonorują nie tylko jej piękno, ale głęboką studnię jej dziedzictwa, sposób, w jaki jej rysy odbijały ponadczasowe rzeźby wykute w tych właśnie kamieniach. Wiedziałem, że to miejsce nosi echa jej dziedzictwa, wielkie łuki i płynne motywy wokół nas odbijające eleganckie linie jej ciała, a dziś splączę te nici w coś o wiele bardziej intymnego – pochwały, które będą śledzić wieczne linie jej ciała, ukrytego tuż pod jej zwiewnym kaftanem, tkanina lekko falująca z jej oddechami, drażniąc wyobraźnię przelotnymi widokami karmelowej skóry pod spodem. Turyści kręcili się poniżej, nieświadomi, ich gadatliwość słabym bzyczeniem jak owady w upale, śmiejąc się i pstrykając fotki ruin, podczas gdy tu na górze świat zwęził się do nas dwojga, powietrze między nami zgęstniało niewypowiedzianą obietnicą, naładowane elektrycznością oczekiwania, moja...