Kibicowanie Irene na Wyjeździe Kryje Głodne Oczy

Świetlne reflektory stadionu w Busan paliły się jak tysiąc słońc, zamieniając noc w gorączkowy sen pełen kolorów i hałasu. Powietrze wibrowało od gromkich chantów tłumu, kakofonii, która pulsowała w mojej klatce jak drugie serce, mieszając się z ostrym zapachem rozlanego piwa, hot dogów skwierczących na grillach daleko w dole i słonym, ziemistym potem tysięcy spakowanych na trybunach. Siedziałem wysoko w zacienionych miejscach, popijając piwo, zimna puszka pociła się w mojej dłoni, gorzka piana zalegała na języku, gdy sączyłem powoli, by uspokoić narastające podniecenie w środku. Moje oczy przykleiły się do grupy cheerleaderek flipujących i tumblowanych w dole, ich zsynchronizowane ruchy to hipnotyczny wir kończyn i śmiechu pod nieustannym blaskiem. Wtedy ją zobaczyłem—Irenne Kwon, czysta energia i ogień, jej kasztanowe włosy związane w ten pół-upinany kok, który podskakiwał przy każdym wysokim kopnięciu, łapiąc światło jak migoczące płomienie. Miała dziewiętnaście lat, czysta atletyczna gracja w obcisłej spódniczce uniformu i cropped topie, jasna skóra lśniąca pod reflektorami, każdy mięsień w jej szczupłych nogach napięty kontrolowaną siłą, która ściskała mi oddech. Nasze oczy spotkały się podczas rutyny, i ona trzymała mój wzrok o ułamek za długo, jej ciemnobrązowe oczy błyszczały czymś złośliwym, cichą obietnicą, która wysyłała gorąco skręcające się nisko w brzuchu. Mrugnięcie, szybkie jak bicie serca, tylko dla mnie, i prawie czułem muśnięcie jej palców z naszego ostatniego ukrytego spotkania, sposób, w jaki jej śmiech przeszedł w sapanie na mojej skórze. Puls mi przyspieszył, walił w uszach głośniej niż bębny z orkiestry marszowej. Tłum ryknął, gdy nasza drużyna strzeliła gola, ale ja myślałem tylko o tym, jak te figlarne salta kryją głód, który znałem z naszych skradzionych chwil, nacisk jej ciała w ciemnych kątach, jej szeptane wyzwania, które zostawiały mnie bolącego przez dni. Znowu przeskanowała trybuny, znajdując mnie w ciemności, jej usta wygięły się w uśmiech, który mówił, że wie dokładnie, co sobie...