Jacht Emmy i Potrójne Zakłady

Słońce zniżało się nad Morzem Śródziemnym, rzucając złocisty blask na rozległy pokład prywatnego jachtu Victora Hale'a, Serafiny. Fale delikatnie obmywały kadłub, rytmiczny szmer mieszał się z gwarem elitarnym od inwestorów popijających szampana. Kryształowe kieliszki brzęczały cicho, powietrze niosło słony zapach morza zmieszany z drogimi perfumami. W centrum wszystkiego stała Emma Romero, 26-letnia argentyńska modelka o smukłej sylwetce 168 cm, która przecinała tłum jak syreni zew. Jej popielate blond włosy były upięte w elegancki niski kok, kilka niesfornych pasm oprawiało owalną twarz z ciepłą opaloną skórą lśniącą w zachodzie słońca. Jasnoniebieskie oczy wpatrywały się w horyzont, ostre ambicją, która wyniosła ją z wybiegów Buenos Aires na ten pływający pałac władzy. Victor Hale, charyzmatyczny magnat tech w średniej czterdziestce, urządził to kameralne spotkanie, by zwerbować inwestorów dla swojej najnowszej inicjatywy – rewolucyjnej platformy AI do mody, która mogłaby wynieść karierę Emmy do cyfrowej nieśmiertelności. Ale szepty wśród gości sugerowały wyższe stawki: umowy pieczętowane nie tylko podpisami, ale rozkoszami. Średniej wielkości cycki Emmy unosiły się i opadały równo pod elegancką białą sukienką letnią, materiał przylegał do smukłego ciała, sugerując krągłości pod spodem. Piła prosecco, czując, jak chłodne bąbelki tańczą na języku, umysł jej pędził. To finansowanie było jej biletem do niezależności, do posiadania własnej marki zamiast bycia własnością agencji. A jednak, gdy wzrok Victora zatrzymywał się na niej, ciemny i obiecujący, dreszcz rozplatał się w jej brzuchu – ambicja splatała się z czymś pierwotnym. Po drugiej stronie pokładu Marco Ruiz, jej enigmatyczny partner biznesowy z Madrytu, opierał się o barierkę, jego intensywne brązowe oczy śledziły każdy jej ruch. Przedstawił ją Victorowi miesiące temu, ale teraz szczęka mu się zaciskała, gdy Alessandro Voss, tajemniczy włoski inwestor ze srebrzystymi pasmami we włosach i fortuną w krypto, dołączył do Victora w rozmowie blisko niej. Polerowane pokłady z teaku lśniły, leżaki okryte puszystymi białymi ręcznikami kusiły leniwą...