Emily odsłania serce na bis

Stała tam w miękkim świetle mojej sypialni w mieszkaniu, czerwony kucyk Emily kaskadował jak ognista wodospad w dół jej pleców. Jej zielone oczy kryły wrażliwość, jakiej nigdy nie widziałem, bliznę po zdradzie migoczącą pod jej figlarnym drażnieniem. Gdy podeszła bliżej, szepcząc o sercach obnażonych, wiedziałem, że ta noc zrzuci każdą pozę, wiążąc nas w czułą, niezniszczalną jedność. Drzwi do mojego mieszkania kliknęły za Emily, a świat na zewnątrz przestał mieć znaczenie. Tańczyliśmy wokół tego przez tygodnie – skradzione spojrzenia podczas jej występów, nocne SMS-y wiszące zbyt długo na krawędzi wyznania. Dziś jednak coś było inne. Zrzuciła szpilki i weszła do sypialni boso, jej czerwony kucyk kołysał się przy każdym kroku, łapiąc światło lampy jak nici ognia. Poszedłem za nią, serce waliło mi w rytm cichej intensywności w jej zielonych oczach. „Alex” – powiedziała, odwracając się twarzą do mnie, głosem miększym niż kiedykolwiek. Miała na sobie prostą czarną sukienkę opinającą jej krągłości, materiał szeptał o jej bladą porcelanową skórę. „Muszę ci coś powiedzieć. Coś prawdziwego”. Osiedliliśmy się na brzegu łóżka, materac ugiął się pod naszym ciężarem. Jej palce skręcały się w jej łonie, a ja wyciągnąłem rękę, przykrywając je moimi. „Słucham” – mruknąłem, choć część mnie bolała, by przyciągnąć ją blisko, wymazać cokolwiek cieni ją nawiedzało. „To było dwa lata temu” – zaczęła, spuszczając wzrok na nasze splecione dłonie. „Facet, którego myślałam, że kocham. Obiecywał świat – stabilność, miłość, przyszłość na scenie bez tego całego szajsu. Ale mnie wykorzystał, wrzucił moje prywatne fotki do neta, bo nie chciałam grać w jego gierki. To mnie rozbiło, każdy gig zaczął być ryzykiem, jakby jedna zdrada dzieliła mnie od zgubienia siebie”. Głos jej się załamał, podniosła wzrok, te szmaragdowe oczy zabłysły. „Występuję, by odzyskać moc, ale to mnie wykańcza, Alex. Wysokie ryzyko, wysoka ekspozycja, co zostawia mnie pustą w środku”. Wtedy przyciągnąłem ją w...