Cieniste Rozliczenie Delfiny

Madrycka noc otuliła nas jak aksamitny płaszcz, kiedy prowadziłem Delfinę na odosobniony dach starego penthouse'u mojej rodziny. Miasto rozciągało się poniżej, błyszcząca morze świateł pulsujące w rytm serca stolicy Hiszpanii. W oddali Torre Picasso przebijało niebo, jego krawędzie ostre na gwiaździstym płótnie, podczas gdy odległy szum ruchu daleko w dole przypominał mi, jak naprawdę odizolowani jesteśmy tutaj na górze. Wiatr szumiał przez doniczkowe drzewka oliwne i niski kamienny parapet, niosąc słaby zapach jaśminu z ukrytego kąta ogrodu, który sam uprawiałem. Ręka Delfiny lekko drżała w mojej, jej czarne jak heban potargane fale łapały bryzę, oprawiając jej owalną twarz dzikim poruszeniem. W wieku 22 lat ta argentyńska złośnica zawsze płonęła jasno, ale tej nocy strach cień kładł na jej czekoladowobrązowych oczach, moka skóra lśniła pod miękkim bursztynowym blaskiem girland świetlnych, które powiesiłem na późnonocne ucieczki. Zadzwoniła do mnie w panice dwie godziny temu, jej głos łamał się przez telefon: jej były, jakiś szmaciarz z przeszłości modelingowej, wypłynął z groźbami – zdjęcia, żądania, obietnica zrujnowania jej rosnącej kariery, chyba że wróci na kolanach. Javier Ruiz nie cofa się przed osiłkami, zwłaszcza jeśli chodzi o Delfinę García. Tańczyliśmy wokół tej atrakcji miesiącami – skradzione spojrzenia na próbach trupy, przedłużone dotyki podczas ćwiczeń flamenco – ale tej nocy kryzys wykuł coś surowego. Przyciągnąłem ją blisko do obszaru z poduszkami, który przygotowałem, pluszowa zewnętrzna sofa skierowana na panoramę miasta, butelka Rioja oddychająca na stoliku bocznym. Jej smukła 5'6" sylwetka przycisnęła się do mnie, średni biust wznosił się i opadał z niespokojnymi oddechami, jej prosta czarna sukienka opinała jej atletyczne smukłe krągłości jak druga skóra. 'Javier', szepnęła, jej namiętna intensywność migotała przez strach, 'potrzebuję cię. Nie tylko w tej sprawie... we wszystkim.' Mój puls dudnił. Ochrona. Pragnienie. Nocne powietrze zgęstniało niewypowiedzianymi obietnicami, kiedy ująłem jej twarz, kciukiem kreśląc jej pełne usta. Madryt patrzył obojętnie, ale tutaj...