Poddanie Delfiny w Penthouse'u Jej Sponsora

Stałem przy szybach od podłogi do sufitu w moim penthouse'owym apartamencie, panorama Buenos Aires rozciągała się jak podbite królestwo pod zmierzchowym niebem. Światła miasta zaczynały migotać, odbijając pulsującą we mnie antycypację. Victor Lang, 45 lat, zbudowałem imperium w techu i inwestycjach, ale tej nocy mój cel był jeden: Delfina García. 22-letnia argentyńska modelka z czarnymi, potarganymi falami spływającymi po jej smukłej sylwetce 168 cm, jej karmelowa skóra lśniła pod delikatnym światłem ambientowym, które ustawiłem. Była intensywna, namiętna, wschodząca gwiazda mody, której surowy ogień przykuł moją uwagę na tym gali tydzień temu. Zakołysałem przed nią marchewką sponsoringu – kasą na sesje, kontaktami do Mediolanu i Paryża – i teraz była tu, wychodząc z prywatnej windy do mojego królestwa. Jej czekoladowe brązowe oczy przeskanowały pokój, owalna twarz oprawiona tymi dzikimi falami, średnie cycki falowały z każdym oddechem pod obcisłą czarną sukienką opinającą jej szczupłe ciało. Ściskała mały wisiorek na szyi, prosty srebrny łańcuch z kroplą szmaragdu – rodzinna pamiątka, wspomniała kiedyś. Apartament był perfekcyjny: marmurowe podłogi, wielkie piano w rogu, kryształowe karafki na barze, i king-size łóżko widoczne przez otwarte podwójne drzwi, zasłane jedwabnymi prześcieradłami. Szampan chłodził się w wiadrze, truskawki ułożone artystycznie. Odwróciłem się, uśmiechając się tym wyćwiczonym urokiem. „Delfina, witaj w moim świecie”, powiedziałem niskim, zapraszającym głosem. Zawahała się, namiętność błysnęła w jej spojrzeniu, niewinność walczyła z ambicją. To nie było zwykłe spotkanie; to początek jej poddania, luksusowa wymiana władzy, w której zdeprawuję ten ogień na coś wyłącznie mojego. Powietrze brzęczało niewypowiedzianymi obietnicami, miasto poniżej nieświadome napięcia budującego się na tych wysokościach. Jej usta lekko się rozchyliły, i wiedziałem – już była wciągnięta, wisiorek błyszczał jak symbol tego, co odda za życie, które jej oferuję. Delfina weszła głębiej do pokoju, jej obcasy cicho stukały po marmurze, oczy rozszerzone na widok przepychu. „Victor, to miejsce... niesamowite”, wyszeptała, jej argentyński akcent owijał...