Krawędź obsesji Amelii

Neonowy szyld Starlight Motel migotał nieregularnie na wilgotnym nocnym niebie, rzucając chaotyczne czerwone i niebieskie blaski na popękaną asfaltową nawierzchnię parkingu. Amelia Davis wjechała swoim smukłym czarnym sedanem w zacienione miejsce najbliżej pokoju 13, serce waliło jej z mieszanki strachu i niewytłumaczalnego dreszczu. Mając 23 lata, z długimi falowanymi brązowymi włosami opadającymi na ramiona i bladą skórą delikatnie rozświetloną światłem deski rozdzielczej, uosabiała pełną gracji postawę nawet w niebezpieczeństwie. Jej zielone oczy, ostre i oprawione w owalną ramkę, przeskanowały obskurną fasadę – łuszcząca się farba, bzyczące owady przyciągane światłem, słaby zapach starego dymu unoszący się z otwartego okna. Przyjechała tu po wisiorek, delikatny srebrny rodzinny klejnot, który Evan Thorpe twierdził, że posiada, ten uwikłany w ich pokręconą historię obsesji. Amelia wysiadła, jej smukła sylwetka o wzroście 5'6" ubrana w dopasowany czarny płaszcz przeciwdeszczowy na prostą białą bluzkę i ołówkową spódnicę, obcasy cicho stuknęły o chodnik. Powietrze było gęste, przytłaczające, niosące szept deszczu na horyzoncie. Ściskała telefon, ostatnie ostrzeżenie Marcusa dudniło w jej głowie: „Nie idź sama”. Ale SMS-y Evana były nieustępliwe, pełne obietnic i zawoalowanych gróźb, wciągające ją z powrotem w wir. Obseurna atrakcyjność motelu odzwierciedlała jej wewnętrzny zamęt – wyblakły blask ukrywający mroczniejsze impulsy. Gdy podchodziła do drzwi, cień poruszył się za cienkimi zasłonami. Evan czekał, jego obecność była magnetyczną siłą, której i bała się, i pragnęła. Wisiorek był przynętą, ale prawdziwy haczyk to obsesja, która ich łączyła, balansująca na niebezpiecznej krawędzi, gdzie pożądanie spotykało się z niebezpieczeństwem. Amelia uniosła rękę, by zapukać, oddech płytki, nieświadoma, że to spotkanie wszystko rozplącze, wciągając Marcusa w zamęt i odsłaniając dawno pogrzebane zdrady. Amelia zapukała dwa razy, dźwięk stłumiony cienkimi ścianami motelu. Drzwi zaskrzypiały od razu, odsłaniając Evana Thorpea w przyćmionym świetle lampy. Wysoki i ponury, z potarganymi ciemnymi włosami i przenikliwymi niebieskimi oczami, miał zmięty koszulę rozpiętą przy kołnierzu, emanując niebezpiecznym...