Poddanie Julii w Galerii o Północy

Stałem w przyćmionym blasku mojej prywatnej galerii, powietrze gęste od zapachu starego płótna i wypolerowanych dębowych podłóg. Było dobrze po północy, miasto na zewnątrz ucichło pod kołdrą gwiazd, ale wewnątrz anticipacja brzęczała jak żywy przewód. Zaprosiłem tu Julię Jansen, enigmatyczną holenderską artystkę, której kapryśny dotyk zamieniał farbę w czary. Miała 24 lata, jasnobrązowe, lekko falujące długie włosy spływały jak miękka rzeka po jej jasnej skórze, uosabiała żywe arcydzieło – zielone oczy błyszczące psotą, owalna twarz oprawiona w smukłą sylwetkę 5'6", jej średnie piersi subtelnie podkreślone przez obcisłą czarną sukienkę opinającą szczupłe ciało. Galeria była moim sanktuarium, ściany wyłożone erotycznymi abstrakcjami, które wybrałem specjalnie dla niej – wirujące formy sugerujące poddanie, ciała splecione w zacienionym ekstazie. Ale tej nocy chodziło o jej najnowsze dzieło: ten przeklęty pędzel, tym malowała obsesyjnie, szepcząc plotki o przymusie, wyciągając pragnienia na światło dzienne. Widziałem jego moc w jej oczach podczas naszego ostatniego spotkania, jak uczynił ją śmiała, czarującą, wciągając mnie w jej sieć. Kiedy ciężkie drzwi zaskrzypiały, była tam, wchodząc jak wizja, obcasy cicho stukające o podłogę. 'Damien,' westchnęła, jej głos kapryśny, z holenderskim akcentem, który przeszył mi kręgosłup dreszczem. 'Twoja galeria o północy... to odurzające.' Podeszłem, serce waliło mi jak młot, biorąc jej dłoń, czując ciepło jej jasnej skóry na mojej. Pędzel schowany w jej torebce, wiedziałem to – jego wpływ już się budził, czyniąc powietrze między nami elektryczne. Zerknęła na obrazy, zielone oczy rozszerzyły się, usta lekko rozchyliły. 'Te... przemawiają do mnie,' mruknęła, jej smukłe palce kreśląc powietrze koło płótna z kochankami zagubionymi w rozpuście. Napięcie skręciło mi się w brzuchu; czułem pociąg pędzla, popychający jej kapryśność ku czemuś ciemniejszemu, bardziej pierwotnemu. Nasze oczy się spotkały i w tej chwili wiedziałem, że poddanie jest nieuniknione. Noc była młoda, galeria nasza sama – tak myślałem. Nie miałem pojęcia, że Elara Finch wkroczy na to...