Julii Wieczny Pędzel Mistrzostwa

Porzucony magazyn wznosił się na obrzeżach Amsterdamu, jego zardzewiałe żelazne belki przebijały burzliwą nocną niebo jak zapomniane relikwie ery przemysłowej. Deszcz biczował popękane okna, walił nieustępliwym rytmem, który odbijał dudnienie serca Julii Jansen. W wieku 24 lat holenderska artystka z jasnobrązowymi, lekko falowanymi długimi włosami opadającymi wilgotnymi pasmami na jej jasną skórę, wkroczyła przez skrzypiące drzwi. Jej zielone oczy, ostre i kapryśne, przeszukiwały rozległe, zacienione wnętrze, gdzie drobinki kurzu tańczyły w słabych smugach księżycowego światła przefiltrowanego przez dziury w dachu. To było miejsce pochodzenia – miejsce narodzin przeklętego pędzla, który opletał jej życie, skręcając jej artystyczny geniusz w wir nienasyconego pożądania i nadprzyrodzonej mocy. Obok niej szli jej kochankowie: Damien Voss, ponury niemiecki rzeźbiarz z intensywnymi ciemnymi oczami i wyrzeźbioną szczęką; Elara Finch, eteryczna brytyjska malarka, której krucze włosy oprawiały porcelanowe rysy; i Remy Noir, enigmatyczny francuski fotograf z cwaniackim uśmiechem i smukłą, zwiną sylwetką. Podróżowali tu razem, związani niedolą Julii i ich wspólnymi intymnościami. Powietrze było ciężkie od zapachu pleśni, starej farby i czegoś arkana – elektrycznego posmaku, który sprawiał, że szczupłe 5'6" ciało Julii dygotało pod dopasowanym czarnym płaszczem przeciwdeszczowym. Jej owalna twarz, poorana determinacją, ukrywała wrażliwość, którą długo tłumiła. Julia ściskała starożytny pędzel w pięści, jego włosie cicho brzęczało o jej dłoń. „To się kończy dzisiejszej nocy”, szepnęła, jej głos czarujący, ale naznaczony strachem. Grupa weszła głębiej, kroki odbijały się echem po betonowych podłogach zasłanych zapomnianymi płótnami. Cienie zdawały się wirować, szepcząc pokusy władzy i rozkoszy. Ręka Damiena otarła się o jej dolny kręgosłup uspokajająco, wysyłając iskrę przez jej średnioobfite, szczupłe ciało. Palce Elaro splotły się z wolną dłonią Julii, ciepłe i stabilne. Remy szedł przodem, jego latarka przecinała mrok, odsłaniając wyblakłe murale na ścianach – erotyczne wizje odzwierciedlające przeklęte sny Julii. Napięcie skręcało się jak sprężyna. Julia czuła, jak klątwa się budzi, gorąco rozkwitało między jej...