Zwycięskie Poddanie Emmy Grace w Siatkówce Plażowej

Piłka walnęła w piasek jak grom, pieczętując nasze nieprawdopodobne zwycięstwo. Emma Grace, moja koleżanka z drużyny w tym skąpym prototypowym kostiumie, odwróciła się do mnie z uśmieszkiem, który obiecywał więcej niż świętowanie. Pot błyszczał na jej opalonym słońcem ciele, jej krągłości napinały materiał. Gdy tłum wiwatował, jej oczy złapały moje – figlarne, drażniące, głodne. Nie wiedziałem jeszcze, że prawdziwa gra dopiero się zaczyna w przyćmionych zakamarkach szatni. Słońce prażyło plażę jak nieustępliwy rywal, zamieniając piasek w palącą arenę. Grałem w te turnieje siatkówki plażowej od lat, ale nic nie przygotowało mnie na moment, gdy Emma Grace wkroczyła na nasz kort. Była wizją – krągła i atletyczna, jej ciało wyćwiczone godzinami gry, ale zmiękczone w tych wszystkich właściwych miejscach, które przyspieszały mi puls. Ten skąpy prototypowy kostium przylegał do niej jak druga skóra, materiał mienił się w słońcu, ledwo powstrzymując jej hojne krągłości. "Jax Harlan", powiedziała, jej głos drażnił melodyjnie, gdy odrzuciła na ramię długie falujące blond włosy. "Słyszałam, że potrzebujesz gwiazdy. Myślisz, że dam radę?" Jej zielone oczy iskrzyły psotą, a ja poczułem to znajome przyciąganie, które nas wcześniej łączyło. Była figlarna, zawsze testowała granice mrugnięciem czy muśnięciem dłonią. Rzuciliśmy się w grę, jej energia elektryzująca. Każde jej potężne uderzenie wysyłało wiwaty przez tłum, jej śmiech niósł się nad szumem fal. Nie mogłem oderwać wzroku – sposób, w jaki jej opalona skóra lśniła, pot spływał po szyi, znikając w dolinie jej dekoltu. Gdy skoczyła do bloku, jej ciało wygięło się w idealnej formie, a ja przysięgam, że czas zwolnił. Nasza współpraca była bezbłędna, jej drażniące otarcia o mnie podczas akcji zapalały iskry, których żadne z nas nie wypowiedziało na głos. Ostatni punkt zależał od nas. Ustawiła mnie idealnie, a moje zabójcze uderzenie zakopało się głęboko w piasku. Zwycięstwo. Rzuciła się w moje ramiona, nogi oplotły mi talię na chwilę za...