Zakazany Rozkaz Szefa Hany

Oparłem się w moim skórzanym fotelu executiveskim, panorama miasta rozciągała się za oknami od podłogi do sufitu w moim penthousie biurowym na szczycie Kensington Grand Hotel. Popołudniowe słońce rzucało długie cienie na wypolerany mahoniowy biurko, błyszcząc na kryształnym karafce ze starzonego szkockiej whisky. Palce bębniły leniwie po czarnej karcie, którą podałem Hanie Jung kilka tygodni temu podczas spotkania kadry – subtelne zaproszenie, nasycone niewypowiedzianą obietnicą. Była moją wschodzącą gwiazdą, 21-letnią koreańską pięknością z tą pełną gracji postawą, jej długi bob ciemnych brązowych włosów oprawiał owalną twarz, która mogła zawładnąć salą lub stopnieć pod właściwym dotykiem. Smukła przy 168 cm wzrostu, jej ciepła opalona skóra lśniła pod światłami biura, średnie piersi sugerowały ogień pod jej profesjonalną fasadą. Interkom zabzyczał. „Panie Kensington, Hana Jung jest na... rozmowę.” Głos mojej asystentki miał w sobie nutę zrozumienia. Uśmiechnąłem się, poprawiając szyty na miarę garnitur. „Wpuść ją.” Drzwi się otworzyły i była tam, pewna siebie, a jednak ciepła, jej ciemne brązowe oczy spotkały moje z mieszanką ciekawości i ostrożności. Miała dopasowaną spódnicę ołówkową i jedwabną bluzkę opinającą smukłe ciało, emanując tą bezwysiłkową elegancją, która przykuła mój wzrok od pierwszego dnia. „Hana” – powiedziałem niskim, władczym głosem, wskazując fotel naprzeciwko. „Masz mnie na głowie.” Przekroczyła nogi, materiał zaszeleścił po skórze, i patrzyłem na ten subtelny ruch, sposób, w jaki jej ciepłe opalone uda ścisnęły się razem. Napięcie wibrowało w powietrzu jak prąd przed burzą. Wiedziałem, że trzyma tę kartę – tę naznaczoną możliwością – w torebce. Jej pełne gracji ruchy, gdy siadała, wygładzając spódnicę, budziły we mnie coś pierwotnego. To nie był tylko biznes; to była podbój. Biuro, z jego puszystymi perskimi dywanami, wysokimi regałami z pierwszymi wydaniami i lekkim zapachem skóry oraz jej subtelnych perfum jaśminowych, wydawało się naładowane. W jej oczach zamigotała podatność, ale pewność siebie ją powstrzymywała. Nalałem dwie szklanki whisky, przesuwając jedną...