Zakazane Spojrzenie Sąsiada Parisy

Nie mogłem oderwać wzroku od nowej sąsiadki po drugiej stronie balkonu. Parisa, z oliwkową skórą lśniącą w zachodzie słońca, kołysała się uwodzicielsko w rytm muzyki dudniącej z jej mieszkania. Jej jasnobrązowe fale ramowały kanciastą twarz, kiedy się poruszała, biodra kręciły się w hipnotycznym rytmie. Kiedy jej orzechowe oczy złapały moje, figlarny uśmiech wygiął jej usta. To, co zaczęło się jako niewinne spojrzenie, miało rozpalić coś zakazanego i dziko ryzykownego. Mieszkałem w tym wieżowcu od dwóch lat, ale nic nie przygotowało mnie na dzień, kiedy Parisa Ahmadi wprowadziła się po drugiej stronie wąskiej alejki między naszymi balkonami. Z okna salonu patrzyłem, jak wnosi kartony do mieszkania, jej smukła sylwetka 5'6" poruszała się z lekką gracją. Jej oliwkowa skóra mieniła się w popołudniowym słońcu, a te fale jasnobrązowych włosów do ramion podskakiwały, kiedy śmiała się z przeprowadzkowymi. Perska uroda, pomyślałem, egzotyczna i nieokiełznana. Rozpakowywała się z energią, wieszała cienkie zasłony, które prawie nie blokowały widoku. Nie powinienem gapić się, ale jej kanciasta twarz, te przenikliwe orzechowe oczy – wszystko mnie przyciągało. Kiedy zapadł wieczór, z jej mieszkania zaczęła dudnić muzyka, zmysłliwy bit wibrujący przez szybę. Wyszedłem na balkon na papierosa, udając nonszalancję, ale moje oczy przykleiły się do jej sylwetki. Parisa wyszła na swój balkon w obcisłym topie i szortach, biodra kołyszące się, kiedy tańczyła sama. Jej smukłe ciało wiło się, ręce uniesione, zagubiona w rytmie. Serce mi waliło; alejka miała tylko trzy metry szerokości, nasze balkony naprzeciwko siebie. Każdy mógł zobaczyć, ale w tej chwili czuło się to prywatnie, naładowane. Zakręciła się i nagle jej oczy spotkały moje. Zamiast szoku, na twarzy rozlał się cwaniacki uśmiech. Nie przestała; tańczyła mocniej, drażniąc mnie każdym kręceniem bioder. Mój papieros dogasał zapomniany między palcami. Kim była ta figlarna bogini i w jaką grę grała? Czułem się obnażony, a jednak podekscytowany. Miasto szumiało poniżej, klaksony...