Wrząca Północna Kąpiel Yui

Księżyc wisiał nisko nad odosobnionym onsenem, jego srebrne światło rzucało eteryczny blask na parującą otwartą sadzawkę. Para unosiła się leniwie znad wód gorącego źródła, mieszając się z chłodnym nocnym powietrzem, tworząc zasłonę mgły, która spowijała prywatny ogród ryokanu w tajemnicę. Ja, Hiroshi Nakamura, obiecałem Yui, że wrócę, i oto byłem, wślizgując się przez bambusowe bramy pod osłoną północy. Serce waliło mi z podniecenia; nasze ostatnie spotkanie było iskrą, a tej nocy wiedziałem, że wybuchnie w coś niepowstrzymanego. Yui Kato stała na brzegu sadzawki, jej drobna sylwetka odcinała się na tle falującej wody. W wieku 25 lat uosabiała spokojną harmonię, jej długie proste czarne włosy opadały kaskadą na plecy jak północna rzeka, oprawiając owalną twarz o jasnej skórze, która lśniła w księżycowym świetle. Jej ciemnobrązowe oczy kryły głębię, która wciągała mnie, obiecując sekrety pod spokojną fasadą. Miała na sobie prosty biały yukata, luźno zawiązany, sugerujący średnie krągłości jej 5'6" drobnego ciała. Tkanina lekko przylegała do formy z wilgoci, podkreślając wąską talię i delikatny wzgórek biustu. Podszedłem cicho, kroki stłumione przez żwirową ścieżkę z migoczącymi lampionami. Odwróciła się, wyczuwając mnie zanim zobaczyła, subtelny uśmiech zagrał na ustach. 'Hiroshi', szepnęła, głos jak sama para – miękki, zapraszający. Powietrze gęstniało mineralnym zapachem onsenu, siarkowym i ziemistym, wyostrzając każdy zmysł. Już czułem pociąg między nami, to magnetyczne napięcie budujące się odkąd nasze ścieżki skrzyżowały się w ryokanie wcześniej tego dnia. Miko Sato, moja koleżanka i okazjonalna powierniczka, zauważyła moje rozkojarzenie, ale teraz była w środku, nieświadoma tego północnego schadzu. Obecność Yui była odurzająca; jej spokój maskował wrzącą namiętność, którą pragnąłem uwolnić. Gdy zbliżyłem się, woda delikatnie uderzała o kamienne brzegi, szepcząc obietnice zanurzenia, splecionych ciał w ciepłym uścisku źródła. Tej nocy, pod czujnym okiem księżyca, przekroczymy granice, których nie da się cofnąć. Podszedłem bliżej do Yui, żwir cicho chrzęścił pod stopami, oczy utkwione w jej....