Wyzwolenie Emily z Gracją w Niebie

Ściskałem ster lotu elitarnego czarteru do Dubaju, huk silników pulsował równo pod nami, gdy wznosiliśmy się w nocne niebo. Na trzydziestu tysiącach stóp kabina była kokonem luksusu — miękkie skórzane fotele, kryształowe kieliszki brzęczące cicho z szampanem, elitarna klientela nieświadoma burzy, która szalała w kwaterach załogi. Emily Taylor, moja opanowana brytyjska piękność z miodowo-blond falami opadającymi jak złoty wodospad, poruszała się alejką z tą atletyczną, smukłą gracją, która zawsze odbierała mi oddech. W wieku 25 lat jej blada skóra lśniła pod miękkim oświetleniem kabiny, orzechowe oczy ostre, a zarazem wrażliwe, owalna twarz oprawiona długimi falowanymi włosami kołyszącymi się przy każdym kroku. Była 5'6" perfekcji, średnie cycki subtelnie napinające jej szytą na miarę bluzkę uniformu, wąska talia rozszerzająca się w biodra obiecujące grzech. Ale tej nocy napięcie trzaskało jak błyskawica. Alexander Grant, ten arogancki magnat z pierwszej klasy, dręczył ją groźbami — wyciekłe fotki z naszych dawnych numerków, skandale, które mogły uziemić jej karierę. Widziałem błysk strachu w jej oczach podczas odprawy przed lotem, jej opanowana poza pękała na tyle, by odsłonić ogień pod spodem. Lila Voss, nasza zmysłowa druga pilotka z mroczną urodą, złapała mój wzrok wcześniej, szepcząc o wsparciu dla Emily. Jako kapitan Marcus Hale czułem ciężar dowodzenia, ale bardziej ciągnęło mnie pożądanie. Emily zatrzymała się przy drzwiach kokpitu, spódnica uniformu opinająca jej atletyczną smukłą sylwetkę, subtelny uśmiech na ustach mimo chaosu. "Kapitanie" — zamruczała głosem jak aksamit — "musimy pogadać o Alexandrze". Jej słowa wisiały ciężko, nasycone niewypowiedzianą potrzebą. Samolot wyrównał lot, gwiazdy przebijały nieskończoną czerń na zewnątrz, i wiedziałem, że ten lot będzie jej wyzwoleniem — albo naszą zgubą. Powietrze zgęstniało od napięcia, jej zapach jaśminu i determinacji wypełnił przestrzeń, wciągając mnie w sieć tego, co miało nadejść. Autopilot trzymał kurs, gdy wszedłem do słabo oświetlonej kwatery załogi, zostawiając Lilę przy sterach. Emily tam była, plecami do...