Wyzwanie Anh w Świątynnym Ogrodzie

Latarnie festiwalowe migotały jak odległe gwiazdy na nocnym niebie, rzucając miękkie światło na świątynny ogród, gdzie stała Anh, jej sylwetka obramowana pradawnymi figowcami banyan. Wilgotne powietrze owijało nas jak uścisk kochanka, gęste od zapachu palącego się kadzidła i kwitnącego nocnego jaśminu, który przylegał do każdego wdechu, jaki brałem. Patrzyłem na nią z krawędzi, serce waliło mi w rytm odległych śpiewów, każda sylaba wibrowała w mojej klatce jak wezwanie do zakazanych rytuałów. Miała dwadzieścia lat, drobna i jasna skóra, jej długie proste jedwabiste czarne włosy łapały bryzę jak szept od samych bogów, pasma tańczyły lekko, jakby drażniąc granice jej skromności. Nieśmiała Anh, słodka Anh, która rumieniła się na samo muśnięcie mojej dłoni w dzień – jej policzki płonęły delikatnym różem, oczy opadały skromnie, budząc we mnie coś pierwotnego już wtedy – tej nocy zgodziła się na moje wyzwanie, jej ciche „tak” dudniło mi w głowie jak obietnica zapieczętowana w blasku księżyca. „Tylko odrobina ryzyka”, powiedziałem, prowadząc ją tu, na skraj ogrodu, gdzie pielgrzymi modlili się w pobożnych grupkach, nieświadomi, ich szeptane modlitwy wznosiły się i opadały jak fale na brzeg naszej tajemnicy. Puls dudnił mi w uszach, kontrapunkt dla delikatnie bijących dzwonów świątynnych w oddali, każdy dźwięk wzmagał elektryzujące napięcie skręcające się w moich trzewiach. Jej ciemnobrązowe oczy spotkały moje, szerokie od mieszanki strachu i podniecenia, która sprawiała, że krew buzowała mi w żyłach, źrenice rozszerzone w półmroku, odbijające migoczące latarnie jak ukryte sadzawki pożądania. Miała na sobie prostą białą sukienkę na ramiączkach, skromną, ale przylegającą do jej 168 cm wzrostu, sugerującą średnie krągłości pod spodem – delikatny wzgórek bioder, subtelny wznos piersi błagających o mój dotyk. Powietrze brzęczało od kadzidła i możliwości, nocne ciepło wciskało się pod skórę, pot perlił mi się na karku. Prawie smakowałem jej nerwowość na bryzie, słodką i odurzającą, mieszającą się z ziemistym mchem pod stopami....