Wyznanie Grace o Skradzionym Welonie

Wielka sala balowa zamku Madame Duval pulsowała zakazaną energią afterparty, kryształowe żyrandole rzucały rozproszone światło na aksamitnie udrapowane ściany i ciała splecione w zacienionych kątach. Grace Lévesque prześlizgnęła się przez tłum jak duch w koronce, jej karmelowe długie włosy związane w elegancki kok na czubku głowy, podkreślający smukłą linię bladej szyi. Mając 24 lata, ta szczupła kanadyjska piękność poruszała się z figlarną gracją, jej owalna twarz oprawiona w brązowe oczy błyszczące determinacją. Ubierała się w przylegającą czarną suknię, która opinała jej 5'6" sylwetkę i średni biust, przeszukując salę wzrokiem w poszukiwaniu celu: Madame Duval, enigmatycznej francuskiej rywalki, która ukradła jej bezcenny welon ślubny podczas gorącego przyjęcia galowego wcześniej tego wieczoru. Welon nie był tylko tkaniną; to rodzinna pamiątka, nasycona sekretami, których Grace nie mogła pozwolić sobie stracić. Serce waliło jej jak młot, Grace czuła, jak ciężar misji miesza się z nieoczekiwanym dreszczem – powietrze gęste od perfum, szampana i niskiego pomruku szeptanych propozycji. Madame Duval trzymała dwór przy kominku, jej ciemne oczy drapieżne, ubrana w karmazynowy gorset i skórę, które krzyczały dominacją. Puls Grace przyspieszył; wiedziała, że uwodzenie to jej jedyna broń. Przygryzając dolną wargę, sunęła naprzód, jej szczupłe ciało lawirujące między wielbicielami. Zakłady były wysokie – odzyskać welon albo stracić go na zawsze w gierkach tej kobiety. Gdy się zbliżała, umysł Grace pędził z planami: flirtuj, poddaj się na tyle, odwróć stolik w pieprznym zamienniku władzy. Nie wiedziała, że Ethan Blackwood, jej wierny zalotnik, czaił się w cieniach, gotów pomóc w ucieczce. Noc obiecywała niebezpieczeństwo, pożądanie i objawienia, które rozplączą jej strzeżone serce. Figlarna natura Grace bulgotała pod opanowaną fasadą, gotowa wybuchnąć w tej jaskini dekadencji. Szelest obcasów Grace na marmurowej podłodze cichutko zaznaczał zbliżanie się do Madame Duval, tłum rozstępował się jak jedwab przed jej natarciem. Powietrze ciężkie od zapachu orchidei i starzonego koniaku, śmiech mieszał się z...