Wieczysta Obsydianowa Dominacja Delfiny

Luksusowy apartament hotelowy na szczycie skyline'u Buenos Aires, sanktuarium BDSM ukryte w cieniach i luksusie. Panoramiczne okna obramowywały błyszczące miasto poniżej, ale wewnątrz ściany okrywał karmazynowy aksamit, łańcuchy zwisały z odsłoniętych belek, a ogromne łóżko z baldachimem dominowało w centrum, z postumentami wyposażonymi w skórzane kajdanki i jedwabne więzy. Światło świec migotało na polerowanych obsydianowych powierzchniach, rzucając wydłużone cienie tańczące jak zakazane pożądania. Delfina García wkroczyła przez ciężkie dębowe drzwi, jej czarne, potargane fale opadały długie na ramiona, obramowując owalną twarz z miodową skórą lśniącą w przyćmionym blasku. W wieku 22 lat argentyńska piękność o smukłej sylwetce 168 cm poruszała się z drapieżną gracją, jej czekoladowe brązowe oczy płonęły intensywną namiętnością. Nosiła obcisły czarny lateksowy gorset opinający średnie cycki i wąską talię, w parze z wysokimi butami do ud, które stanowczo stukały o marmurową podłogę. Mateo Ruiz czekał na nią, rozwalony w tronowym fotelu, jego ciemne oczy błyszczały samozadowolonym triumfem. Naszyjnik na szyi Delfiny – obsydianowy obrożowy symbol jego szantażu – czuł się dziś jak pętla. Miał zdjęcia, filmy jej wybryków z Rafaelem Navarro i Isabellą Cortez, groźby ujawnienia podbrzusza jej kariery modelki. „Zagrasz za dziko, Delfino” – napisał w SMS-ie. „Czas płacić”. Ale gdy złączyła z nim spojrzenia, coś się zmieniło. Rafael i Isabella wyłonili się z sąsiedniego pokoju, ich obecność zaskoczeniem zaaranżowanym przez jej subtelne sygnały wcześniej. Rafael, wysoki i umięśniony z łobuzerskim uśmieszkiem, i Isabella, krągła z płomiennorudymi włosami, oboje jej oddani kochankowie, gotowi odwrócić bieg. Serce Delfiny biło szybciej, nie ze strachu, ale z oczekiwania. Powietrze zgęstniało zapachem skóry i kadzidła jaśminowego, atmosfera apartamentu naładowana jak burza gotowa pęknąć. Przesunęła palcem po krawędzi obroży, czując jej chłodny ciężar. Dziś, w tej opulentnej klatce dominacji, rozbije to wszystko. Uśmieszek Matea zbladł, gdy podeszła, jej smukłe ciało kołyszące się hipnotycznie, napięcie zwijające się ciaśniej. Światła miasta migały kpiąco...