Upał Mili w kokpicie narasta

Deszcz walił w Seattle jakby miał osobistą urazę, ale w moim mieszkaniu błękitne oczy Mili błyszczały tym figlarnym blaskiem po Miami. Jako kapitan powinienem trzymać dystans od swojej stewy, ale sposób, w jaki bawiła się swoim wisiorkiem, z ustami wygiętymi w wyzwanie, wciągnął mnie pod powierzchnię. Nasza wymiana zdań trzaskała jak błyskawica — przełożony i podwładna zlewali się w coś niebezpiecznie elektryzującego. Wycieraczki w moim trucku ledwo nadążały z ulewą, kiedy wjechałem na parking pracowniczy w Sea-Tac. Layover w Seattle uziemił nas po tym burzliwym czerwonoookim locie z Miami, i tam była — Mila Anderson, skulona pod daszkiem, jej blond loki w kolorze miodu wilgotne i rozwiane przez wiatr. Zauważyła mnie przez szybę zalaną deszczem, ten słodki uśmiech przebijający się jak słońce. Nachyliłem się i otworzyłem drzwi. „Wskakuj, zanim zmienisz się w utopionego kociaka”, zawołałem. Zaśmiała się, dźwięk przecinający ryk burzy, i wsunęła się na fotel pasażera, otrząsając parasol. Krople wody trzymały się jej jasnej skóry, spływając ścieżkami po szyi w dekolt bluzki stewy. Z bliska wyglądała inaczej — promiennie, prawie, z blaskiem, którego nie miała, kiedy wsiadaliśmy w Miami. Ścisnąłem kierownicę mocniej, lawirując po śliskich drogach do mojego mieszkania poza bazą z widokiem na Puget Sound. Jako kapitan wiedziałem lepiej, niż wdawać się w romanse, ale lot był naładowany spojrzeniami, jej nachyleniem blisko podczas turbulencji, jej dłonią muskającą moją, kiedy podawała kawę. „Kapitanie Holt”, powiedziała, używając mojego pełnego tytułu z drażniącą melodyjką, ściskając ten srebrny wisiorek na gardle. „Czy mam cię nazywać Ryanem, skoro jesteśmy poza służbą?” Jej błękitne oczy tańczyły, prowokując. Zerknąłem na nią, deszcz odbijający napięcie budujące się między nami. „Ryan wystarczy, Milo. Ale co z tym blaskiem? Miami tak cię rozpieszczało?” Przygryzła wargę, palce skręcające wisiorek — nawyk, który zauważyłem. Coś niewypowiedzianego wisiało w powietrzu, ale jej urok wciągał mnie. Kiedy dotarliśmy do mojego miejsca, wymiana...