Trujący dotyk rywalki Saanvi

Chaos za kulisami Tygodnia Mody w Mediolanie pulsował jak żywe serce, wir szeptów jedwabiu i pośpiesznych kroków echem niosących się przez labiryntowe korytarze pod światłami wybiegu. Saanvi Rao, 20-letnia indyjska modelka o delikatnych rysach i ambitnym ogniu w orzechowych oczach, stała przed pełnowymiarowym lustrem w słabo oświetlonej garderobie, poprawiając ramiączka swojej szmaragdowej sukni próbnej. Jej długie, faliste ciemnobrązowe włosy opadały kaskadą po jasnej skórze pleców, oprawiając owalną twarz w bezwysiłkową elegancję, która już przykuła uwagę skautów z Paryża i Nowego Jorku. Przy wzroście 5'6" z delikatną sylwetką i średnimi cyckami, uosabiała kruchość owiniętą w nieugiętą determinację, jej wąska talia podkreślona ściśniętym krojem sukni. Ale napięcie wisiało w powietrzu gęstsze niż chmury perfum od mijających stylistów. Elena Voss, ostra w języku niemiecka rywalka Saanvi, wkroczyła jak drapieżnik zaznaczający teren. Lodowate błękitne oczy Eleny złapały odbicie Saanvi, jej platynowy bob gładki i surowy, kontrastujący z miękkimi falami Saanvi. „Te zdjęcia z nieautoryzowanej sesji zeszłego sezonu”, syknęła Elena, machając telefonem z rozmazanymi miniaturkami Saanvi w kompromitujących pozach. „Jeden tap, i twoja rosnąca gwiazda się rozbije. Ale... możemy poćwiczyć razem. Sojusz, kochanie, albo ruina”. Serce Saanvi zabiło szybciej, jej jasna skóra poczerwieniała, gdy się odwróciła, materiał sukni kusząco otarł się o uda. Pokój wydał się mniejszy, naładowany niewypowiedzianą rywalizacją, która tliła się pod profesjonalnymi uśmiechami. Elena podeszła bliżej, jej oddech ciepły przy uchu Saanvi, palce muskające ramię modelki w dotyku, który trwał za długo – possessywnym, drażniącym. Saanvi przełknęła ślinę, ambicja zderzyła się z błyskiem czegoś ciemniejszego, bardziej pierwotnego. Próba generalna na wybiegu wisiała w powietrzu, ale w tej zacienionej niszy mediolańskiego imperium mody zazdrość przeradzała się w coś niebezpiecznie odurzającego. Victor, enigmatyczny dyrektor agencji, obserwował z daleka, jego chytry uśmiech sugerował gry jeszcze do rozegrania. Puls Saanvi dudnił w uszach, gdy Elena krążyła wokół niej jak rekin wyczuwający krew, światła toaletki w garderobie...